98. De sancto Ubaldo.

In 1. V esperis.

Antiphonae.

1. Adsit gaudens in conventu

Clerus et corde devoto,

Voces sonent in concentu

Populo plaudente toto.

2. Adest nempe vespertina

Hora grati temporis,

Festa nuntians vicina

Gloriosi praesulis.

3. Cras de carne nempe mirum

Beatissimus Ubaldus

Migrans ad caelum empyrum,

Mundo tamen mansit almus.

4. Infinitis clarens signis,

Aegrotantes liberando,

Eugubinam urbem dignis

Meritis clarificando.

5. Ergo laetus et festivus

Nobis, pater, adveni,

Nunc et semper tempestivus

Tibi pronis subveni.

Ad Magnificat.

A. Militans ecclesia

Recolat cum jubilo

Annua sollemnia,

Revoluto circulo

Dies, ecce, laetissimus

Apparente diluculo,

Quo praesul praeclarissimus

Jam superato saeculo

Cum triumpho victoriae

Scandit ad regna gloriae.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Adoremus Deum trinum,

majestatem triumphantem,

Pro Ubaldo confessore

tanta signa demonstrantem.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. In aetate primitiva

Puer puros annos degens,

Ubaldus sola divina

Suspiravit secum tegens.

2. Quamvis indole praeclarus

Et abundans facultate,

Cuncta sprevit tamquam gnarus

Nota mundi vanitate.

3. Armis fidei accinctus

Impugnantem hostem fregit,

Tota, quae gerebat intus,

Opere valenter egit.

Responsoria.

1. Antequam ex utero

Prodiret in lucem

Ubaldus amabilis,

In sanctis mirabilis,

Deus hunc disposuit

Populorum ducem ;

V. Felix tali filio

Genetrix Ubaldi,

Quem ferentem jugiter

Vitiorum crucem.

2. Ortus hortus exstitit

Omnium virtutum,

Florum pulchritudine,

Odorum spiramine,

Fructuum dulcedine

Vasculum imbutum ;

V. Christum puer sitiens

Ardenter amabat,

Mundum et quae mundi sunt

Respuens ut lutum.

3. Volens vota vincere

Propriae naturae,

Blandimenta terere

Puer carnis tenerae,

Suspirabat gaudia

Gloriae futurae;

V. Cujus mentis aciem

Gratia levabat

Despectis illecebris

Vitae periturae.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Cupiebant coniugari

Illum jam adulescentem,

Sed pudicam conservari

Carnem voluit et mentem.

2. Ne in mundo naufragari

Se contingat per incauta,

Tectus veste regulari

Portum tenet prudens nauta.

3. Velut hortus hic conclusus

Omnium virtutum flores

Sparsit in communes usus

Hominum transcendens mo-

res.

Responsoria.

1. Aetati vicinior

Jam adulescenti,

Quando carnis vitia

Solent per initia

Occultis meatibus

Irreptare menti,

V. Ab amicis intimis

Solii citabatur,

Ut conformis fieret

Saeculo praesenti.

2. Nobilis ex genere,

Facultate dives,

Ne desit haereditas,

Tua sed posteritas

Vigeat et floreat

Inter claros cives,

V. Duc uxorem nobilem

Et tibi decentem,

Ut tuam progeniem

Longius derives.

3. Sed Ubaldus alio

Jam raptus amore

Hominem exuerat

Et Christum induerat

Despectis, quae mundi sunt,

Ut foenum cum flore.

V. Dominus haereditas

Et illuminatio,

Salus mihi Dominus

Factus in decore.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Fructum jam istius plantae

Papa sentiens odorem

In Eugubina vacante

Sede posuit pastorem.

2. Qui dum cautus vigilavit,

Caulam ovium suarum

Diligenter praeservavit

Ab incursu bestiarum.

3. Hic furentem Fredericum

Suam urbem impetentem

Mitem fecit et amicum

Benedicens id poscentem.

Responsoria.

1. Quem tot charismatibus

Christus illustravit,

Dignitatum titulis

Pariter ditavit

Et elegit Dominus

Sacerdotem sibi,

V. Sanctitatis oleo

Ipsum consecravit,

Quot fulsit miraculis,

Non posset describi.

2. Non humano studio

Sed a sancto flamine

Papa doctus caelitus,

Divino spiramine

Ubaldum episcopum

Eugubinum fecit,

V. Qui pro suo populo

Mirando certamine

In Josue clippeo

Hostes pavefecit.

Ad Laudes.

Antiphonae.

1. Collaudamus Dominum

Christum redemptorem,

Qui Ubal dum induit

Grloriae decorem.

2. Omnes cum laetitia

Jubilate Deo,

Nam Ubaldus hodie

Colitur in eo.

3. Deus, ad te vigilans

Semper te quaesivit,

Te Ubaldi anima

Jugiter sitivit,

4. Sacerdotes Domini,

Spiritus justorum,

Ubaldam benedicite,

Collegam sanctorum.

5. Homines et angeli,

Dominum laudate,

In excelsis praesulem

Dignum honorate.

Ad Benedictus.

A. Sit in excelsis gloria

Nunc et per cuncta saecula,

Plena functus victoria,

Nulla passus piacula,

Ubaldus carens scoria,

Saecli vincens pericula

Transivit mundi maria

Virtutum in navicula,

Nos de carnis miseria

Sua levet vehicula.

In 2. Vesperis.

Antiphonae.

1. In splendoribus sanctorum

Sidus fulgens, dux fidelis,

Salva plebem servulorum,

Pater noster, qui es in caelis.

2. In consilio justorum

Stans exaudi votum suum,

Ut ab ore devotoruin

Sanctificetur nomen tuum.

3. Omnis vir, qui cupit nimis

Ubaldum patronum suum,

O Deus, tractus ab imis,

Adveniat regnum tuum.

4. A solis ortu ad occasum

Sic fiat voluntas tua,

Ne pavescant mortis casum

Debita donantes sua.

5. Memento, Deus, tuorum,

Qui sunt in hoc vitae salo,

Funes stringunt peccatorum,

Sed libera nos a malo.

Ad Magnificat.

A. Lux solaris orbem lustrans,

Occidendo visum frustrans

Noctem innuit sequentem,

Hostem in nos saevientem;

O Ubalde, te rogamus,

Cujus festo finem damus,

Ut sis nostra lux interna

Corda vehens ad superna,

Et ostendas verum solem,

Lucidam Mariae prolem.