QUAESTIO I. Utrum transubstantiatio sit possibilis

?

Aleas. 4. part, quaest. 38. memb. 1. et 2. D. Bonayent. hto art. 1. quaest. 1. Richard. art. 1. a. 2. D. Thom. 3. part. 75. q. art. 4. Suarez ibi d. 50. s"ot. l. "t 2. Bellarm. Z. 3. de Eucharistia.

Arguitur quod non, quia si sic, esset mutatio ad substantiam, hoc enim sonat ipsum nomen transubstantiationis; sed non est mutatio in substantiam, quia non est generatio, neque corruptio, et non sunt plures species mutationis ad substantiam: ergo, etc. Probatio assumpti, quia tam in generatione quam in corruptione manet materia communis: hic nihil commune manet: igitur.

Item, secundo sic: Si transubstantiatio esset aliquid, esset mutatio, quia non estaliquid permanens, nec successivum. Patet discurrendo, nec est motus, nec tempus, sed non est mutatio, quia in omni mutatione, manet aliquod subjectum commune, quod non est hic: igitur.

Item, tertio sic: In omni mutatione termini sunt incompossibiles, sed si esset transubstantiatio, termini non essent incompossibiles, quia corpus Christi compatitur secum in essendo substantiam panis in eodem loco; igitur.

Contrarium vult Ambrosius lib. de Sacramentis, et habetur de conse crat. dist. 2. c. Revera mirabile nonmi^. nus est dare quam mutare novas naturas rebus.