QUAESTIO II.

Utrum actus poenitentiae, qui requiritur ad deletionem peccati, sit actus alicujus virtutis ?

Alens, 4. p. q. 54. m. 1. per totum. D. Bonav. hic 1. p. art. I. et 2. Riohard. art. 7. q. i. et 2. D. Thom. q. 1. art. 1. et 3. p. g. 85 . artic. 2. Suar. tom. 4. d. 3. per totum et d. 7. seet. i. et 2. Scot. in Oxon. hic q. 2.

Arguitur quodnon. Actu virtutis laudamur, non autem poenitentiae, qui est toleratio poenae et passionis, quia passione non laudamur 2. Eth. cap. 5. et haec toleratio est passio; igitur non est actus virtutis.

Item, actus virtutis est voluntarius; sed paena est essentialiter involuntaria, aliter non esset poena; igitur.

Item, in statu innocentiae fuissent virtutes, et tamen tunc non fuisset poenitentia necessaria, quia involentes nullas sustinuissent poenas, quia non fuissent peccata pro quibus infliguntur poenae: igitur.

Item, si poenitentia esset actus virtutis, non posset esse alius quam nolle peccasse; sed ille actus non videtur esse actus virtutis, quia actus virtutis vel est electio, vel non est sine electione. Electio autem secundum Philosophum tertio Ethicorum. c. 3. non est impossibilium, sed contingentium. Sed nolle peccasse est impossibile, quia est respectu illius, quod jam transiit in praeteritum: praeteritum autem non esse praeteritum est impossibile, quia hoc solo privatur Deus ingenita facere quae facta sunt, 6. Ethic. c. 3. igitur.

Item, si sit actus virtutis aut acquisitae, aut infusae? Non infusae, patet, quia poenitentia non est charitas, nec fides, nec spes; nec actus virtutis acquisitae, quia virtus acquisita potest stare cum peccato, et esse informis. Patet de fortitudine, et sapientia, et aliis; poenitentia autem non potest stare cum peccato, cum deleat peccatum, et sit remedium contra ipsum.

Oppositum patet per Magistrum in littera.