Aa Vv, Epistolae Et Decreta

Pars prima. Exhibens Panegyricum Pacati Theodosio Magno Dictum, In Vicem Praefationis Ad Illius Imperatoris Opera. (Ex Panegyric. Vett. Jacobi de la B

Introductio Ad Panegyricum.

Incipit Pacati Panegyricus.

Theodosius Magnus Et Pacatus. Pars secunda, Complectens Selecta Theodosii De Religione Decreta.

Lib. I. Tit. X. De Officio Comitis Sacrarum Largitionum.

Lib. II. Tit. VIII. De Feriis.

Lib. III. Tit. VII. De Nuptiis.

Lib. V. Tit. III. De Bonis Clericorum Et Monachorum.

LIV. V. Tit. V. De Postliminio.

Lib. IX. Tit. VII. Ad Legem Juliam, De Adulteriis.

Lib. IX. Tit. XXV. De Raptu Vel Matrimonio Sanctimonialium Virginum Vel Viduarum.

Lib. IX. Tit. XXXV. De Quaestionibus.

Lib. IX. Tit. XXXVIII. De Indulgentiis Criminum.

Lib. IX. Tit. XLV. De His Qui Ad Ecclesias Confugiunt.

Lib. XV. Tit. VII. De Scenicis.

Lib. XVI. Tit. I. De Fide Catholica.

Lib. XVI. Tit. II. De Episcopis, Ecclesiis Et Clericis.

Lib. XVI. Tit. III. De Monachis.

Lib. XVI. Tit. IV. De His, Qui Super Religione Contendunt.

Lib. XVI. Tit. V. De Haereticis.

Lib. XVI. Tit. VII. De Apostatis.

Lib. XVI. Tit. VIII. De Judaeis, Coelicolis Et Samaritanis.

Lib. XVI. Tit. X. De Paganis, Sacrificiis Et Templis.

Appendix.

Epistola Concilii Constantinopolitani Oecumenici Ad Theodosium Imperatorem. (Labb. Concil. t. II, col. 945-946.)

Anno Domini CCCLXXXI-CCCXCVIII. Sanctus Vigilius, Episcopus Tridentinus Et Martyr.

Prolegomena. Notitia Historica. Ex Gallandii Bibliotheca. tom VIII, p. X-XII.

Sancti Vigilii Epistolae Duae. (Ex Gallandii Biblioth. tom. VIII, pag. 203-206.)

Epistola Prima. Ad Simplicianum Episcopum Mediolanensem. De martyrio Ss. Sisinnii, Martyrii et Alexandri.

Epistola II. Ad S. Joannem Chrysostomum. De iisdem martyribus.

Anno Domini CCCXXXVI. Monumenta Vetera Ad Arianorum Doctrinam Pertinentia.

Epistolae Et Decreta.

Epistola Prima Constantii Ad Athanasium .

Epistola Secunda Constantii Imperatoris Ad Athanasium.

Epistola Tertia Constantii Imperatoris Ad Athanasium.

Epistola Prima Constantii Ad Cleros Alexandrinos.

Epistola Secunda Ejusdem Ad Eosdem.

Epistola Ejusdem Ad Nestorium.

Epistola Quarta Ejusdem Ad Athanasium.

Anno Domini CCCXXXVII. Epistola Imperatoris Constantini Junioris Ad Alexandrinos.

Anno Domini CCCXLIX.

Anno Domini CCCLV.

Anno Domini CCCLIX Vel CCCLX. Epistola Constantii Ad Synodum Ariminensem. Constantius monuit ne quid de orientalibus, qui seorsim convenirent Seloucia

Epistola Secunda Synodi Ariminensis Ad Constantium. Petit synodus veniam Arimino discedendi ante hiemis asperitatem.

Anno Domini CCCLXV.

Anno Domini CCCLXX. Constitutio Valentiniani Imperatoris Ad Damasum Papam. Ex Coust. pag.

Anno Domini CCCLXXVIII Vel CCCLXXXI. Epistola Romani Coust. p.

Anno Domini CCCLXXX. Quo id omne prope conceditur, quod superiori epistola petitum est. Coust. p.

Anno Domini 381. Epistola

Anno Domini 385.

Epistola Maximi Imperatoris Ad Valentinianum Augustum. (Labb. Concil. tom. II. col. 1031.)

Sermonum Arianorum Fragmenta Antiquissima In Rescriptis Membranis Reperta Et Nunc Primum Cum Idoneis Refutationibus Edita .

Primus Capitulus Fidei Catholicae

Sermonum Antiquorum Reliquiae Ex Alio Palimpsesto Bibliothecae Ambrosianae.

Fragmentum I. Incipit Sermo III

Fragmentum II. Ex Sermone V.

Fragmentum III. Incipit Sermo VI.

Fragmentum IV. Incipit Homilia XXIV.

Fragmentum V. Ex Homilia XXXIII.

Fragmentum VI. Incipit Homilia XXXIV.

Fragmentum VII. Ex Homiliis Incertis.

Contra Arianos Fragmentum.

Sermones Dominicales IV .

Sermo I. In Septuagesima.

Sermo II. In Quadragesima.

Sermo III. In Dominica Passionis.

Sermo IV. In Dominica Palmarum.

Expositio Fidei .

Breviarium Fidei Advebsus Arianos Haereticos, In Quo Trium Divinarum Personarum Aequalitas Plurimis Scripturae Sacrae Locis Et Argumentis Liquido Comp

Kalendaria Duo Antiqua A Furio Dionysio Philocalo An. CCCLIV, Et Polemeo Silvio An. Cccciil, Conscripta, Et Ex Codice Ms. Joannis Cuspiniani Desumpta.

Praefatio Editoris.

Kalendarium Antiquum Furii Dionysii Filocali Anno CCCLIV Conscriptum.

Kalendarium Antiquum Polemei Silvii Anno Cccciil Conscriptum.

Natales Aliquot Sanctorum Ex Fastis Consularibus Excerpti.

Anno Domini CCCLXXI. Lucifer Episcopus Calaritanus.

Epistola Dedicatoria.

Praefatio .

Luciferi Episcopi Calaritani Vita.

Joannis Tilii Epistola Ad Pium V. P. Quae Exstat In Fronte Operum Luciferi Ab Eodem Tilio Anno 1568. Editorum.

Sancti Patris Nostri Luciferi Episcopi Calaritani Pancratii Presbyteri Et Hilarii, Legatorum Sedis Apostolicae Epistola Ad Eusebium Episcopum Vercelle

Liberii Papae Ad Luciferum

S. P. N. Luciferi Episcopi Calaritani De Non Conveniendo Cum Haereticis, Ad Constantium Imperatorem Liber Unus.

S. P. N. Luciferi Episcopi Calaritani De Regibus Apostaticis, Ad Constantium Imperatorem, Liber Unus.

S. P. N. Luciferi Episcopi Calaritani Pro Sancto Athanasio Ad Constantium Imperatorem Libri Duo.

Liber Primus.

Pro Sancto Athanasio Liber Secundus.

Florentii Ad Luciferum Ep. Calaritanum Epistola.

Epistola.

Luciferi Episcopi Calaritani Ad Florentium Epistola.

Epistola.

S. P. N. Luciferi Episcopi Calaritani De Non Parcendo In Deum Delinquentibus, Ad Constantium Imperatorem, Liber Unus.

S. P. N. Luciferi Episcopi Calaritani, Moriendum Esse Pro Dei Filio, Ad Constantium Imperatorem, Liber Unus.

Athanasii Ad Luciferum Epistolae Duae.

Epistola I.

Epistola II.

Appendix.

De Professione Fidei S. Luciferi Ep. Calaritani.

Ex Membranaceo Codice Ms. Bibliothecae Ambrosianae signato I, 101, in parte superiori.

Anno Domini CCCXCVII. Sanctus Pacianus Barcilonensis Episcopus.

Prolegomena.

Sancti Paciani Epistolae Tres Ad Sympronianum Novatianum.

Epistola I. De Catholico nomine. Pacianus Symproniano fratri salutem.

Epistola II. De Symproniani litteris.

Epistola III. Contra tractatus Novatianorum.

Sancti Paciani Paraenesis, Sive Exhortatorius Libellus, Ad Poenitentiam.

Sancti Paciani Sermo De Baptismo.

Anno Domini CCCXCVII. Q. Julius Hilarianus.

Prolegomena.

Q. Julii Hilariani Chronologia Sive Libellus De Mundi Duratione.

Quinti Julii Hilariani

Epilogus.

Anno Domini CCCXCVIII. S. Siricius Papa.

Prolegomena.

Vita Et Regnum Siricii Papae.

Scripta, Et Eorum Editiones, Siricii Papae. Ex Schoenemanno, ubi supra.

S. Siricii Papae Epistolae Et Decreta. (Constant. Epist. Rom. Pont. t. I, col. 623.)

Epistola I. Siricii Papae Ad Himerium Episcopum Tarraconensem.

Appendix. Ex pervetusto codice Corbeiensi.

Epistola II. Valentiniani Imperatoris Ad Pinianum, Qua Siricii Romani antistitis electionem approbat.

Epistola III. Maximi Imperatoris Ad Siricium Papam.

Epistola IV . Siricii Papae Ad Anysium Thessalonicensem Episcopum. Ut nullus in Illyrico episcopum sine Anysii consensu ordinet.

Monitum In Epistolam Sequentem.

Epistola V. B. Siricii Papae Ad Episcopos Africae.

Monitum In Epistolam Sequentem.

Epistola VI, Siricii Papae Ad Diversos Episcopos.

Monitum In Epistolam Sequentem.

Epistola VII, Siricii Papae Ad Diversos Episcopos Missa Adversus Jovinianum Haereticum Ejusque Socios Ab Ecclesiae Unitate Removendos.

Epistola VIII , Seu Rescriptum Ambrosii, Aliorumque Episcoporum Ad Siricium Papam De Causa Supradicta.

Monitum In Epistolam Sequentem.

Epistola IX, Siricii Papae Ad Anysium Thessalonicensem Aliosque Illyrici Episcopos.

Monitum In Sequentes Canones.

Epistola X , Seu Canones Synodi Romanorum Ad Gallos Episcopos.

Addenda.

Epistola Synodica

Decretorum Damaso I Papae Ascriptorum Censura.

Duo Carmina A Quibusdam Insuper Damaso Papae Ascripta.

Epitaphium Sisennii Presbyteri. (Apud Gruter. pag. 1172, n. 9.)

Ad Quemdam Fratrem Corripiendum .

Monitum In Sequens Kalendarium. (Ex Analect. Mabilon. p. 163.)

Kalendarium Antiquissimum Ecclesiae Carthaginensis.

De Sanctitate Siricii Papae Dissertatio.

Index Analyticus Operum Sancti Damasi.

Index Analyticus Operum Luciferi Calaritani.

Index Rerum Quae In Hoc Tomo Continentur.

S. Felix Papa II.

Faustinus Et Marcellinus Presbyteri.

S. Damasus Papa.

S. Damasi Opuscula.

Carmina.

Opera Apocrypha S. Damasi.

Theodosius Magnus Et Pacatus.

Sanctus Vigilius Tridentinus.

Monumenta Vetera Ad Arianorum Doctrinam Pertinentia.

Dionysius Filocalus Et Polemeus Sylvius.

Anno Domini 381.

Epistola

0587C In appendice cod. Th. quam Jac. Sirmondus anno 1631 edidit, exstat, non ab eo tamen primum, ut Labbeus existimavit, vulgata, cum antea in Romana operum S. Ambrosii editione lucem vidisset. Non indignam putamus, quae inter epistolas Damasi locum obtineat, cum in gratiam ipsius contra Ursinum scripta sit. Ex Ambrosii et Sirmondi editionibus simul collatis castigatior prodit.

Aquileiensis Concilii Ad Gratianum Imperatorem.

(D. Coust. col. 551.)

0587B Ne Ursinum sibi patiatur obrepere, sed importunissimi hominis abjectione paci Ecclesiae prospiciat.

Imperatoribus clementissimis et principibus Christianis, gloriosissimis ac beatissimis Gratiano, Valentiniano, et Theodosio sanctum concilium quod convenit

0587C Scilicet III nonas Septembris, Syagrio et Eucherio consulibus, hoc est III die mensis Septembris anni 381, ut in fronte Gestorum apud Ambrosium legitur, et quidem auctoritate rescripti imperialis, quod iisdem actis praemittitur, convenerat.

Aquileiae.

I. Imperiali decreto Ariana lues compressa. — Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis

0587D Hoc edictum eorumdem imperatorum nominibus praenotatum, ac die 27 mensis Februarii anni 380, datum Cod. Th. lib. XVI, tit. 1, leg. 2, habemus: Cunctos populos, quos clementiae nostrae regit temperamentum, in tali volumus religione versari, quam divinum Petrum apostolum tradidisse Romanis religio usque nunc ab ipso insinuata declarat, quamque pontificem Damasum sequi claret, et Petrum Alexandriae episcopum, etc. Altera ibid. tit. V, leg. 6, eorumdem imperatorum refertur constitutio nono Januarii die anni 381, consignata, qua praecepitur, ut nullus haereticis mysteriorum locus, nulla ad exercendam animi obstinatioris dementiam pateat occasio, et ut cunctis orthodoxis episcopis, qui Nicaenam fidem tenent, catholicae ecclesiae reddantur. Hinc concilii hujus Aquileiensis Patres apud Ambrosium epist. XII, n. 1, imperatoribus gratias agunt, quod omnes Ecclesiae Dei, maxime quae per Orientem, Catholicis restitutae sint.

statutis, ne Arianorum perfidia ulterius possit latere vel serpere. Etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum.

0588C In prisca Ambrosii editione Rom. hic additur, nec id temere: quod regii ms. auctoritate in novissima expunctum. Apud Sirmondum vero pro, Nam quantum, habetur, Sed tamen quantum.

Nam quantum ad partes spectat Occidentis, duo tantum

0588C Hos idem concilium apud Ambros. epist. X, ad Gratianum, n. 2, appellat, ac de iis sic scribit: Nec ulli de haereticis episcopi sunt reperti, nisi Palladius et Secundanus, nomina vetustae perfidiae. Et ii quidem, ut apud Ambros. epist. IX, n. 2, narratur, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti.

reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio,

0588C Sirm. juxta angulum. Concinnius edit. Ambros. vix angulum. In epistola ad Theodosium inter Ambrosianas XII, n. 1, legere est: In Occidentalibus 0588D partibus XVI duo haeretici, qui obviare possint sancto concilio, sint reperti; et n. 3: Equidem per Occidentales partes duobus in angulis tantum, hoc est in latere Daciae Ripensis ac Moesiae, fidei obstrepi videbatur.

vix angulum Ripensis Daciae turbare 0587C consueti.

II. Ne sinat imperator Ursinum sibi obrepere. — Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit

0588D Particula rite apud Sirm. desideratur.

rite tractandum, ne totum corpus 0588B posset Ecclesiae toto orbe diffusum et universa turbare. Nam licet frequenter

0588D Apud Ambros. convenerimus. Magis placet cum Sirm. compererimus. Id vero compertum illis erat tum variis exsiliis, quibu Ursinus punitus fuerat, in Gallias tandem intra Agrippinam relegatus, ut alibi in Rescripto praecedenti legimus, tum ipsius Gratiani judicio, quo Damasi innocentia et integritate probata, accusatorem ejus Isaacem in Hispaniam amandavit, uti epist. rom. conc. ad Grat. et Valent., n. 8, et in Rescripto cit., n. 2, docemur.

compererimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae, quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur: tamen ne sancta mens vestra animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos, si dignanter ducitis, aestimamus: non solum praecaventes futura, sed etiam praeterita, quae jam ipsius temeritate gesta sunt, perhorrescentes. Nam si aliquam viam nactus fuerit audaciae, quid non ille confundat? Sed si unius

0588D Ursini videlicet, cujus precibus ne imperatorum miseratio commoveatur timent, experti eum identidem ab illis exsilii relaxationem seu remissionem quamdam impetrasse.

miseratio inflectere potest; multo magis vos precatio omnium moveat sacerdotum. Quis enim nostrum ei communionis 0588C societate jungetur, cum indebitum sibi gradum usurpare conatus sit, nec jure ad eum potuerit pervenire; et quem importune affectavit, importunissime repetere moliatur?

0589A III. Ursinus Arianis copulatus.—Turbarum toties damnatus,

0589B Sirm. incessit tamen quasi.

incedit adhuc quasi praeteritis non perhorrescendus exemplis.

0589B In edit. Ambros. Qui plerumque sicut, et infra moliebatur, pro moliebantur. Quae hic narrantur, quo 0589C tempore contigerint, unis conjecturis assequi licet. Baronius ad annum 371 Valentiniani rescriptum refert, quo Ursini in Gallias ita mitigatur exsilium, ut quocumque abscedendi potestas ei fiat, modo ne ad urbem Romam vel certe suburbicarias regiones pedem inferat, neque nequitiae suae contagionem conetur infundere. Anno autem 374, ut in epist. cit. Rom. Conc., n. 2, not. b, observavimus, Ursinus Gratiani rescripto in Gallias Agrippinam amandatus est. Unde conjectura est, eo intervallo quod inter utrumque rescriptum excurrit, maximeque post excessum Valentiniani, Ursinum sese Mediolanum recepisse, ac tunc temporis, ea quae modo narrantur contigisse. Quod si ita est, Valens Petavionensis episcopus ab anno 375 Italiam turbare coeperit, nec nisi hoc anno 381 destiterit oportet. Certe Aquileiense concilium apud Ambrosium epist. X, n. 10, a Gratiano petit ut pseudoepiscopus ille domum repetat suam, non contaminet florentissimae Italiae civitates, qui nunc illicitis ordinationibus consimiles sui sociat sibi, et seminarium quaerit suae impietatis atque perfidiae per quosque perditos 0589D derelinquere, qui episcopus esse nec coepit. Si 0590B etiam his Hieronymi verbis supra epist. X, n. 4: Cum Ambrosio societur Auxentius, junior intelligatur Auxentius, hunc adulterinum episcopum ab eodem 0590C Valente ordinatum fuisse merito conjectemus.

Quid quod, plerique sicut in hoc concilio cognovimus et vidimus, cum Arianis copulatus atque conjunctus erat eo tempore, quo turbare Mediolanensem Ecclesiam coetu detestabili moliebantur, cum

0590C Apud Ambrosium epist. X, n. 9, haereticus iste Julianus Valens nuncupatur, diciturque n. 10, primo Petavione superpositus sancto viro Marco, sed dejectus a plebe Mediolanum inequitasse. Ibi et de perditis ejus moribus plura videsis.

Valente nunc ante synagogae fores, nunc in Arianorum domibus, miscens occulta consilia, et suos eis jungens; et, quoniam ipse aperte in eorum congregatione prodire non poterat, instruens et informans quemadmodum pax Ecclesiae turbaretur?

0590C In edit. Ambros. quorum furore respirabat quod.

Quo furore sperabat, quod eorum posset fautores et socios emereri.

IV. Devitandus est.—Cum igitur scriptum sit, 0589B Haereticum post unam correptionem devita (Tit. III, 11) ; cum et alius vir sancto locutus Spiritu dixerit, declinandas hujuscemodi bestias (II Joan., 10) , nec salutatione recipiendas atque congressu: quomodo fieri potest, ut eum quem societati eorum insertum vidimus, non etiam assertorem perfidiae judicemus? Quod etiamsi deforet, tamen totius orbis Romani caput Romanam Ecclesiam, atque illam sacrosanctam fidem Apostolorum ne turbari sineret, obsecranda fuit clementia vestra; inde enim et in omnes venerandae

0590C Sirm. commonitionis. Rectius Ambros. edit. communionis. Hoc dicitur eo sensu, quo Cyprianus edit. Pamel. epist. LV, post med., Romanam Ecclesiam vocat Ecclesiam principalem, unde unitas sacerdotalis exorta est: observatque lib. de Unitate Eccl. Christum, ut unitatem manifestaret, unam cathedram constituisse et unitatis ejusdem originem ab uno (Petro) incipientem constituisse. Quocirca ecclesiasticae unitatis centrum et catholicae communionis fons et origo semper Ecclesia Romana credita est.

communionis jura dimanant. 0590A Et ideo petimus et rogamus, ut

0589B Al. obrependi.

obripiendi ei adimere dignemini facultatem.

V. Ut importunissimi hominis abjectione paci Ecclesiae consulatur. — Scimus clementiae vestrae sanctum pudorem. Ne auditu vestro indigna ingerat, non aliena ab officio et nomine sacerdotis interstrepat, non inverecunda vobis loquatur, quem cum habere oportuerit testimonium etiam ab iis qui foris sunt, (I Tim. III, 7) , quali testimonio et cives proprii prosecuti sint, clementia vestra meminisse dignetur. Pudet enim dicere, inverecundum est recensere, quam

0590C Magis placeret turpi, scilicet convicio.

turpis fama eum convicio sauciaverit. Quo saltem pudore perstrictus conticescere debuisset: et si haberet aliquam conscientiam sacerdotis, pacem Ecclesiae concordiamque ambitioni suae et studio 0590B praeoptaret. Verum longe alienus ab omni verecundia, per abscisum hominem Paschasium signiferum furoris sui missis litteris, ferit turbas, gentiles quosque ac perditos homines concitare conatur. Oramus ergo, ut jam et populo Romano, qui post relationem praefecti Urbis

0590C Anno 381 praefectus Urbis Valerianus annotatur Cod. Th. lib. VI, tit. 10, leg. 2, et tit. 26, leg. 2.

pendet incertus, et nobis sacerdotibus securitatem interdictam importunissimi hominis abjectione tribuatis: quo impetrato, apud Deum omnipotentem Patrem, et Christum

0590D Ambros. Edit. Dominum Deum gratias.

Dominum ejus filium, gratias jugi continuatione celebremus.