Fragmentum IV.

. . . . ut cognoscat mundus quod diligo patrem

; et quomodo mandatum mihi dedit Pater, sic facio. Illud itaque quod saepius dictum est, ego in Patre et Pater in me, non unam substantiam, sed duo significat, Patris ingenitam et Filii unigenitam , et ideo intelligitur Filius in sinu Patris quod sentitur in charitate 0602B atque in potestate illius qui omnia tenet: ipse autem est infinitus: hic et illum circumtenet. Ille vero omnium, quae post illum et per ipsum facta sunt, a Patre accipiens potestatem , circumtenet universa. Non est igitur unus et ipse Pater et Filius: qui circumtenet, et qui circumtenetur ; ingenitus, et unigenitus; genitor, et qui genitus est; qui mandat, et 0603A qui mandatum accipit et obtemperat; qui dat, et qui datum suscipit; qui jubet et qui jussionem obtemperat; qui mittit, et qui mittitur; qui visus est, et quem nemo vidit hominum nec videre potest; qui impassibilis est, et qui pro nobis passus est; qui resurrexit a mortuis, et qui eum resuscitavit Pater; qui ascendit super coelos Filius, et qui numquam descendit Pater; qui sedet in dextera Dei, et qui jussit eum in dextera sua sedere Pater; Filius qui negavit se scire diem illam , et Pater qui in sua posuit potestate; qui judicaturus est Filius, et qui neminem judicat Pater, sed omne judicium dedit Filio . Noli ergo errare; non est unus et ipse Pater et Filius, neque duo aequales secundum alii erroris assertionem, sed unus et unus Pater. Est enim ingenitus 0603B solus et sine initio , et non sunt duo sine initio dii, aut duo aequales, aut duo patres, aut duo fratres, aut duo filii; sed unus ingenitus Deus, omnipotens Deus, qui solus est et dicitur verus, et solus 0604A bonus, et solus habens immortalitatem , et lumen habitans inaccessibile . Solus igitur in sua singularitate tales est, et alter non est tales sine initio Deus , et omnitenens, et solus auctor omnium. Deus etiam est et Filius Dei unigenitus natura, voluntate Dei et Patris sui verus invertibilis, sed unigenitus creatus et factus et genitus ab ingenito Deo, Deus omnium quae post illum et per Jesum facta sunt providentia Dei et patris ejus. Pater autem et Filio Deus est, cujus et auctor est, et omnium; et ideo solus verus Deus , quia Dei Deus est , et tenet Filium in sua potestate, et omnia subjecit sub pedibus ejus secundum Apostolum, et dedit illi nomen quod est super omne nomen. Et ideo Pater unus Deus, qui neque potestatem, neque ut esset ab alio 0604B accepit, sed est quod erat sine initio ingenitus , omnitenens Deus. Hunc igitur sanctae Scripturae pronuntiant unum Deum et Dominum, et unum bonum , et solum habentem immortalitatem 0605A , et lumen habitantem inaccessibile . Non quia Filius non sit Deus nec Dominus, sed quia Pater et Filio Deus est , et omnium; Filius autem Deus est unigenitus et Dominus omnium quae per ipsum facta sunt, et bonus, et benignus, immortalis etiam et immutabilis natura. Sed haec omnia a Patre consecutus est, et in omnibus obediens invenitur Deo Patrique suo. Non itaque dicuntur Pater et Filius unus Deus , sed Pater solus dicitur unus Deus, qui et Filio Deus est, sicut dictum est, et omnibus: Filius autem Patri non est Deus, sed omni creaturae Dominus et Deus est Filius: Patrem autem adorat, et petet et colet , et gratias agit, et debitor est, quia propter ipsum et vivere se declarat, et omnem accepisse potestatem ab eo gloriatur in coelo et in terra, secundum 0605B evangelicam traditionem, ubi refertur Jesus ad samaritanam mulierem dicens: Nos adoramus quod scimus, vos autem adoratis quod nescitis . Et orantem Christum Patrem suum frequenter ostendit evangelica traditio; et gratias agentem Patri suo, et dicentem manifestat: Gratias tibi ago, Pater, quoniam exaudisti me, et ego scio quia semper me exaudis. Ergo semper adorat, quia semper sibi exaudientem Patrem profitetur. Adverte itaque evangelicum sensum, quoniam gratias aget manifeste Jesus propter eos qui adstabant; sicut ipse declarat dicens ad Patrem suum: Etenim ego scio quia semper me exaudis; sed propter eos qui adstant dico, ut sentiant quia tu me misisti. Attende itaque studio, et vide salubrem traditionem quod Christus cognosci vult quod est, non dicatur quod 0605C non est: qui enim dicit Christum quod non est, praevaricat notitiam ejus qui est. Noli itaque errare: non enim illi qui unum et ipsum pronuntiant Patrem Jesu Christo majorem, cognoscunt Patrem ipsius, secundum Domini et Salvatoris nostri Jesu Christi sententiam dicentis: Si diligeretis me, gauderetis utique, 0606A quia vado ad Patrem, quoniam Pater meus major me est . Cum hac igitur scientia Patris et Filii et Spiritus sancti hanc, quae in praesente psalmo promittitur, habitationem in tabernaculo Domini et in monte sancto ejus requiem oportet nos studio requirere: quoniam quae sine macula anima est, illam quae in excelsis ducit potest ambulare viam, de quo superius tradidimus, et limpido et simplice oculo et illud potest iter celebrare, et ea quae praeparata sunt semper intuere bona, secundum quod dictum est: Ubi est thesaurus tuus, ibi erit et cor tuum. Videt etiam semper largitorem bonorum Deum, sicut dictum est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt. Hoc est itaque quod dictum est, qui ingreditur sine macula et operatur justitiam. Instruxit quales 0606B debet esse qui ad eorum, quae in coelis praeparata sunt, bonorum possessionem festinet: deinde velut grados tradet mandata, quoniam qui in altum ascendunt, per grados ascendere videntur; et primum super proximiorem ascendens gradum, in sequentem accedet: deinde tertiarium et quartum, quousque ad destinatum perveniat, quod sine labore facere non potest. Itaque qui in excelsis habitationem apprehendere desiderant, labores pietatis atque sudores cum omne studio instare debent, ut ad destinatum pervenire possint. Post immaculata igitur scientia pietatis facta anima in operibus bonis adornare atque instruere eam debent qui eum, qui in excelsis ducit, celebrare cupiunt iter; secundum quod dictum est: Sic luceat lumen vestrum coram hominibus, 0606C ut videant vestra bona opera et glorificent Patrem vestrum, qui in coelis est. Secundum hanc sequentiam respondens Dominus, exponet et qui desiderat in excelsis habitare, qualis debeat esse, vel quid operare , dicens: Qui ingreditur sine macula et operatur justitiam, loquens veritatem in corde suo. 0607A Adhuc et in hoc sequenter docet per ordinem ut primum in se et in corde suo confirmet veritatem, et quasi radicem mittens comprobaret, ut justus secundum Apostolicam doctrinam inveniatur dicentem sic: Corde creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem. Et ideo ait: Loquens veritatem in corde suo, qui non egit dolum in lingua sua. Nec enim oportet eum, qui coelestia desiderat bona, dolum loqui; neque quaecumque sibi libet narrare, sed veritatem scrutinatam atque probatam in corde per labia emittere ad salutem et sibi et audientibus. Hoc enim et apostolus docens ait: Nullum verbum malum de ore vestro procedat, sed si quid bonum sit ad aedificationem fidei, ut det gratiam audientibus. Provenit enim, ex quibus negligenter sine sollicitudine qui loquitur, 0607B nocere animam proximi: et ideo servare atque mensurare debet sermones suos qui vult in coelis habitare; sicut dictum est in centesimo et undecimo psalmo: Jucundus homo qui miseretur et commodat, disponet sermones suos in judicio. Et Dominus Jesus docens in Evangelium ait: Ex verbo tuo manifestum quia justo sine dolo et hypocrisi justificaveris ; et ex verbo tuo manifestum, quod doloso et pravo damnaveris. Hac de causa servare et mensurare sermones nostros docemur, ut nos doceamus proximum. In tabernaculum Domini cupientes ingredi non faciemus nec in verbo nec in ficto proximo malum, secundum quod dictum est, et non fecit proximo suo malum. Oportet autem illum, qui illam beatam vitam consequi desiderat, eos quos circum se habet instructos 0607C in disciplina Dominica habere, ne ab aliquo super eos improperium accipiat. Consueverunt enim homines, quando aliquos vident ineruditos et indisciplinosos esse, improperare eis qui circa se vel sub se eos habent. Est enim secundum veritatem improperium eis, qui instruere debent, si lascivi vel indisciplinosi, qui sub manu eorum sunt, inveniuntur; eo quod minus constringantur ad disciplinam, sicuti dictum est, improperium Patri Filius non eruditus. Docet itaque hoc verbum cupientes . . . . . . . .