QUAESTIO UNICA.

Utrum consensus coactus in utroque, vel in altero contrahentium sufficiat ad matrimonium contrahendum, et non impediat contractum?

D. Thom, in addit. quoest. 45. art. 4. et hic quoest. unica art. 3. D. Bonavent. hic art. 1. quoest, i. Bicbavd. art 1. quoest. 1. Durand. quoest. 1. Sanchez lib. A. de matrim. dist. 15. et 16. et per totum librum.

Circa distinctionem vigesimam nonam quaeritur: Utrum consensus coactus in utroque, vel in altero contrahentium sufficiat ad matrimonium contrahendum, et non impediat contractum ?

Et videtur quod sufficiat, quia coactus baptizatus ex timore poenarum, vere est baptizatus, sicut habetur Extra de baptismo et ejus effectu, Majores; ergo coacti ad contrahendum vere contrahunt.

Item, nullus potest cogi ad contrahendum, nisi per metum; vel igitur per talem metum, qui cadit in constantem virum, qui non est aliquis metus, quia secundum Philosophum 3. Ethicorum cap. 9. fortis est impavidus; aut per talem metum, qui non cadit in constantem virum, vel levem metum, et talis metus cadens in aliquem ex coactione, non impedit matrimonium.

Item, ista coactio consensus per metum non est nisi vehemens communicatio, vel inductio vel persuasio, et non coactio simpliciter, quia voluntas et actio ejus interior non possunt cogi, cum pertineant ad liberum arbitrium. Sed sicut aliquis potest vehementer induci, et inclinari ad consentiendum alicui per metum, ita potest induci per blanditias; ergo cum vehemens inductio consensus in aliquid per blanditias non impediat matrimonium sic contractum, videtur quod nec etiam ista inductio, quae sequitur metum.

Item, sicut videtur Extra de sponsalibus impuberum, pater potest promittere pro filio matrimonium contrahendum, et filius tenetur promissum patris adimplere per contractum sequentem; quod si noluerit, poterit eum cogere per minas et poenas, si fuerit invitus ad contrahendum.

Ad oppositum est Magister in littera in principio hujus distinctionis, oportet consensum conjugalem liberum esse a coactione: coactus enim consensus, qui nec consensus appellari debet, conjugium non facit.

Item, favorabilior est status Religionis quam matrimonii: sed professio in Religione facta VI, vel metu mortis, non tenet, quin talis possit licite postea reverti ad saeculum, ut habetur Extra de his, quae vi melusve causa fiunt, cap. 1. ergo multo magis contractus matrimonii per consensum coactum metu mortis non tenet.

Item, Extra de spons. impuberum, ubi prius, dicit Canon, quod filius coactus per patrem consentire in aliquam, potest tenere promissum patris, et est in oppositum illius, quod prius adducebatur de illa auctoritate.