312. De sancto Severino.

1 a. Christo psallamus

voce canora,

1b. Christo, condita

per quem sunt cuncta.

2 a. Quo miserante,

quos ignorantia

caecat nimia,

2b. Hi documenta

percepere fidei

salutaria.

3 a. Nam Severinum

praesulatus regentem sceptra

relicta quondam

Colonia

3 b. Burdegalensem

direxit miserius ad plebem

erroris sitam

in semita.

4 a. Erroneos igitur

patriae colonos

exhortatione

correxit salutifera.

4 b. Debilium reddidit

incolumitati

membra, longo licet

morbo adferrens obsessa.

5 a. Sic concurrentibus

miraculis

atque iugibus monitis

ad lucis viam

male credentium

revocavit pectora.

5 b. Ab his et pepulit

letifera

latitantis hostis tela,

bonis iugiter

insidiantia,

bonis semper infesta.

6 a. Quam sublimia

Severini merita !

Praesulis animam

Martini

subvehentium ad

poli regna

6 b. Qui dulcisona

angelorum cantica

audire meruit

in urbe

pontifica fulgens

Agrippina.

7 a. Mox ignoranti

prompsit archidiacono

ignota talis melodiae

mysteria:

7 b. Martinus, inquit,

manu fertur angelica

ad sibi praeparata dudum

iam praemia.

8 a. At, ubi carnea

ceciderunt membra,

perfruente gaudiis

caelestibus anima,

8b. Gothorum ab turma

vallantur moenia

Burdegalae, qua sancti

membra fuerant sita.

9 a. Plebs ergo subito

metu percussa advolat,

qua summi pontificis

erat urna;

9 b. Fletu rorat ora,

voce clamitet immensa:

En, pastor, fer ovibus

suffragia.

10 a. Nec mora;

vocatus adest petita

populo

ferens praesidia:

10 b. Infecto

die nube taetra hostes

premuntur

caligine densa.

11a. Tenentibus visum

tenebris bellica

iam non attrectant arma,

11b. Sed dubii pendent,

quae tuta quaerant, quae

relinquant metuenda.

12 a. Ut tandem optata

iam patet eis fuga,

ocius

deserunt tentoria ;

12 b. Equorum amittunt

etiam solamina

cum magna

rerum opulentia.

13 a. Suntque civibus

facti praeda,

qui rapere venerant

civibus sua.

13 b. Nec fert comiti

opem comes,

dum de vita desperans

fugit propria.

14 a. Sic per Severini merita

civitas tremefacta

imminentia

devitat pericula.

14 b. Impense gaudet effugata

acie barbarica

nil discriminis

metu modo perpessa.

15 a. O saeeulorum

moderator omnium,

Severini precatu

mali luem,

quam contraximus, dona

15 b. Ac tentatoris

arce procul iacula

iussisque tuis nostra

subde corda,

ut in caelestis regni

16. Vivere

promereamur aula