14. De sancto Ambrosio.

. In 1, Vesperis.

R. Illustrat mundi climata

Librorum epigrammata

Ambrosius per diversa,

Dogma dando plebi sanum

Omne resecat profanum

Recolligens diversa,

V. Conscripta sequens

mente, non corpore tepens

Et facultatem

cleri vertit in utilitatem.

Ad Magnificat.

A. Veneremur laetabundi

Doctorem Ambrosium,

Qui scripturas per profundi

Cordis illustrat studium,

Veteris qui testamenti

Simul novi rudimenti

Glossator est praecipuus,

Caeli scrutator arduus,

Lucens polo quasi stella

Radio lucifluus ;

Per huius festa nobis praesta

Cum coetu credentium,

Iesu, vere te videre

In terra viventium.

Ad Matutinum.

Ihvitatorium.

Sono vocis corde vatis

Hymnis laudemus Dominum,

Qui electum caelo vectum

Glorificat Ambrosium.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Mirabilis Ambrosium

Deus mirificavit,

Cuius dulce eloquium

Per apes figuravit.

2. Cum sorori dexteram ludens

Porrigeret ad osculum,

Praefiguravit adulescens

Futurum se episcopum.

3. Conspicuus discipulus

causarum liberalibus

Factus orator insignis

est coram tribunalibus.

Responsoria.

1. Nobili ortus genere

Ex praefectorum sanguine

Ambrosius consulatum

Obtinuit, ut regeret

Provincias et subigeret

Praetoris agens statum,

V. Iudicio causas

rerum pensaret et aequo.

2. Nuperrime defuncto

Arriano episcopo

Antistes Mediolani

A cuncta plebe creatur,

Sed renitens exaltatur

Rebellione inani ;

V. Ecce, neophytus

praesul sublimatur invitus.

3. Nactus antistitium

Resecat omne vitium

In populo dilatatum,

Ambrosius verbo rexit,

Qui et exemplo allexit

Populum sceleratum,

V. Ostendit infectam

fidem Christi praeter rectam.

In 2. Nocturno.

Antiphonae,

1. Dum ad Romam remeavit

Ambrosius trans Tiberim,

Veste sua tunc curavit

Aegram passam paralysim.

2. Luxit cohors Arriana

Puellae mortem peste

Subita, quae hunc vesana

Manu traxit sanctum veste.

3. Christus reginae furorem

Iustinae compescuit,

Dum praesul invasorem

Ad exsulandum censuit.

Responsoria.

1. Illustrando disputatur,

Arrianus impugnatur,

Resistit Ambrosio,

Sed cum angelum adstantem

Cernit ei susurrantem,

Evanuit rebellio ;

V. Beatam fidem

Christi post coluit idem.

2. Reginae malus satelles,

Actus exercens imbelles

Ense, manu obriguit;

Missus daemon, sed inane,

Praesuli nec appropinquare

Audet, nam ignem timuit,

V. Ubi Iesus pastorem

defendit et eius honorem.

3. Venerandus pater sanctus

Sic vigiliarum planctus

Instituit observari

In ecclesiaque hymnos

Pius suo Deo dignos

Praecepit decantari ;

V. Eructat hymnista

laudes Domini cum psal-

mista.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Imperator Theodosius

Multotiens excessit,

Ob hoc eum Ambrosius

Ab ecclesia repressit.

2. Christi adeunt doctorem

Persarum sapientes,

Qui solvendo quaestionem

Lustrabat eorum mentes.

3. Sacra colens Victoriae

Imperatorisque natus

Pro cultu idolatriae

A praesule est condemnatus.

Responsoria.

1. Nuncupatur Florentia

Urbs florens in Tuscia,

Ubi sanavit obsessum,

Qui post cum vitam exhalaret,

Praesul orat, ut suscitaret

Infantem matris decessum ;

V. Ecce, Elisaei

signum conceditur ei.

2. Catechismi epistolam

Ad Fidegilem reginam

Misit praesul in patulo,

Mulieri fidem suadet,

Ut et cum rege pacem daret

Romanorum populo;

V. Romae pax civibus

fit multis cum Marcomannis.

3. Orationum egregius

Salvatur Theodosius

Ambrosii precatibus,

Nece sternitur Eugenius,

Ecclesia liberius

Gaudet immunitatibus,

V. Episcopi prece

noxii liberantur a nece.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Ieiunans orat

praesul, pro crimine plorat,

Vigilias celebrat,

sic nocte dieque laborat.

2. Ecclesiae bona

pauperum convertit in dona

Et miles nudi

sequitur vestigia Christi.

3. Mortem praedixit

paschae, quo tempore vixit,

Et de morte viri

doluit praesul maxime sancti.

4. Dictando psalmum

quadragesimum tertium al-

mum

Rapuit, operuit

ingens et hymnos intravit.

Ad Benedictus.

A. Benedictus Ambrosius

In extremo mortis positus

Praedixit successorem.

Non erubescens vivere

Nec piguit descendere

Ob fidei amorem,

Sed laeto vultu,

Humili cultu

Suscepit hic viaticum

Et cathedratus

Pueris est ratus

Aut ut sidus eptaticum,

Nam post mortem electorum

Factus civis et angelorum.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Post transitum victoris

Vigent in diversis horis

Virtutum miracula,

In Florentia orare

Visus est iuxta altare

Obsessorum piacula,

Remanet in patulo,

Terra percussa baculo

Signat locum victoriae,

Urnam parat detrahenti,

Hic nos de statu flenti

Ducat ad regem gloriae.