35. De sancta Apollonia.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Exsultat ecclesia,

Plaudat caelestis curia,

Quod hortus deliciarum,

Liliorum et rosarum

Ornatus est decenter,

Et sponsus sponsam floribus,

Balsami odoribus

Perfragrat reverenter.

Dum castitatis lilio,

Passionis martyrio

Apollonia ornatur,

Cuius per suffragium

Prorsus evacuatur.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

'' Regem, virginum Dominum,

Venite adoremus.''

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Admirabile nomen Domini,

Quod sacratae virgini

Apolloniae cum angelis

Coronam praebet in caelis.

2. In sole tabernaculum

Suum aedificavit

dum cor thalamum

praepar avit.

3. Innocens virgo manibus

Respuit malitiam,

Verbis non inanibus

Suadens pudicitiam.

4. Speciosus prae filiis

Deus hanc amavit,

Qui rosis et lillis

Virginem stipavit.

5. Deus de eius medio

Cordis non movebatur,

Nec virgo fracta taedio

Mori subtrahebatur.

6. Fundamenta in montibus

Posuit, quam dilexit,

Sion Deus virtutibus

Laetanter hanc invexit.

Responsoria.

1. Imperatoris Decii

Tyrannide vigente,

Per diversa supplicii

Genera irruente

In vulgus Alexandriae,

In sanctos acerrime,

V. Sancti mactantur,

calamis oculi terebrantur.

2. A ministris diaboli

Beata Apollonia

Ad tribunal domini

Ducitur inviolata,

Parvipendens verbera

Et probra irrogata;

V. Ut mitis agna

pertulit supplicia magna.

3. Iudex hanc castam virginem

Blandis verbis hortatur,

Adoret ut imaginem

Iovis, poenam minatur,

Sed haec virgo Christiana

Idola despexit vana.

V. Daemoniis plena

haec sunt, ait virgo serena.

3. Fit tumultus populorum

In virginem clamantium,

Quod vasa daemonioium ,

Esse inhabitantium

Idola protestatur,

Quod orbem fermentatur;

V. Morte condemnatur

nec virgo sic superatur.

In 2. Nocturno.

Antiphortae.

1. Annuntiate, gentes,

Gloriam Apolloniae,

Quarum sanavit mentes

Pio medicamine.

2. Viderunt omnes populi

Patrata mirabilia,

Quae Deus, auctor saeculi,

Gessit in Sion filia.

3. In conspectu Domini

Iubilet sanctorum

Contio, quod virgini

Lux orta est iustorum.

Responsoria.

1. Praeses iubet, ut furentes

Paganorum populi

Apolloniae tunc dentes

Excutiant sic singuli,

Sed Christi virgo nobilis,

Fide stat immobilis,

V. Mente Deo tota

reddens Christo sua vota.

2. Rubens os virgineum

Forcipibus gravatur,

Mandibula dentium

, . . annullatur,

Abhorrent gentium mentes

Gingiaas cruore fluentes;

V. Haec pro te pia

virgo fert Apollonia.

3. Horrent hanc videre gentes,

Quod sanguinis profluxio,

Nec ob hoc protrahunt mentes

Ab erroris invio,

Ut collaudent nomen Christi,

Vincere qui dedisti,

V. Sed magis insania

fremuit gens mente profana.

4. Sedatur nec sic iudicis

Procacitas . .

Nequam iracundia

Facit edictum sceleris,

V. Sanctaque Apollonia

Incendiis tradatur

Et viva comburatur.

In 3. Nocturno.

R esponsoria,

1. Minantur incendia,

Se vivam concremari,

Nisi cum malis impia

Verba velit profari,

Paulo virgo deliberans

E manibus prorupit

Et ad ignem adcelerans

Mori pro Christo cupit.

V. Mortua pro Christo

regno praemiatur in isto,

Ubi non sunt minae,

sed quies et pax sine fine.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. In altis habitans,

terramDeus, aetherafirmans,

Firmat Apolloniam,

facie radiante decora.

2. In hymnis iubila,

plebs sancta, cum Apollonia,

Dulcisona quae suo

pangit nova cantica sponso.

3. De luce vigilans,

Deus, ad te, ludibria calcans,

Virgo serpentem

iudicem vicitque furentem.

4. Dentibus excussis

et membris omnibus ustis

Astra Dei veri

petit Apollonia caeli.

5. Ignis nec aestus

dentium frangorque molestus

Non variant mentem

pro Christo sic patientem.

Ad Benedictus.

A. Benedictus sit Dominus,

Qui Apolloniam

De inimicis tribus

Ferre fecit victoriam,

Corpus conservans pudicum

Virtutibus ornabat

Veteremque inimicum

Et idola calcabat,

Mundi fastum et decorem

Sprevit et iudicis furorem

Dentium excussione

Rogumque intravit,

Christo hostiam litavit

In ardoris passione.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Apollonia beata,

Quae per dentium tormenta

Et per ignis supplicium

Transis ad aeternam vitam,

Stolam sumens redimitam,

Choros sanctarum virginum ;

Tu cuncta mala gentium

Propitia exclude,

Aufer dolorem dentium,

Nos, apud Deum stude,

Ut post vitae miseriam

Intremus caeli curiam.