87. De sancto Octaviano.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O quam magna procul

sequitur te pax fugientem,

Octaviane pater.

Ad Matutinum.

Imitatorium.

Octavianum hodie

Dominum qui ducit in astra,

Venite adoremus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Senos una ratis

sanctos ad litora vexit.

2. Ex Afris totidem

fulserunt sidera nobis.

3. Cunctantur metuuntque viri

surgente procella.

Responsoria.

1. Venisti patriae

longe de finibus exsul

Naufragus ac pauper

litora nostra petens ;

V. Nihil timet qui reicit

Se in eum, qui salvum facit

A tempestate spiritum.

2. O populum felicem

te primum excipientem,

Incolumis nam te

praesule semper erit.

V. Non arma, non equi dabunt

Securitatem gentibus,

Sed recta credentis fides

Piaeque justorum preces.

3. Non tua Diogenis

paupertas ambitiosa,

Octaviane, Deo

vivis, at ille sibi.

V. Quam stultus est contentus is,

Qui laude mandi penditur.

Ait Joannes gentibus.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Te tandem incolumem

nobis tulit alta potestas.

2. Octaviane, procul

reliquis deserta petisti.

3. Laetus in angusto

Domino comitante latebas.

Responsoria.

1. Avia quod peteres

mundi desertor iniqui,

Jugens te Christi

sollicitavit amor;

V. Quam dulce, conscientiae

Nullis premi jam morsibus,

Felix ubique gentium

Is esse vel miser potest.

2. En, tibi seposito

potiora charismata magnis

Croesi divitiis

caelitus obveniunt ;

V. Perfecta cordis gaudia

Non census ullus aut honos

Nec ulla vis humana dat,

Sed sola Christi caritas.

3. Te, pater, in nemore horrenti

spes alta beatum,

Denique jam similem

fecerat usque Deo;

V. Spes una, quae fidelium

Mentes Deum timentium

Facit beatos illico,

Nihil timentes amplius.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Nobilis hic cunctos

superas athleta labores;

2. Et famis et somni

ratio te nulla subivit.

3. Sub dio durantem

haud frigus terruit ingens.

Responsoria.

1. Gaude igitur summo

nimium dilecte parenti,

Qui te humilem caeli

sidera ad alta tulit ;

V. O quis Deo par alter est,

Qui pauperes humo erigens

In sede celsa collocat

Fastigiumque despicit.

2. Da tua sectari

nobis vestigia sancta,

Qui tua nunc colimus

sacra, verende pater ;

V. Hymnis solemus annuis

Laudare sanctos debitis,

Ut nos ab omni liberent

Metu futuri saeculi.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Octaviane, decus

nostrum, pater optime, salve.

2. Quondam Gilimeris

fugis impia facta tyranni.

3. Prae magnis opibus

tristis tibi silva refulsit.

4. Ulmi contentus

tantum recubare sub umbra.

5. Christi nunc mensis

felix conviva recumbis.

Ad Benedictus.

A. Pater benigne, poscimus,

Tuis bonus felixque sis.