177. De sancto Mauritio.

1. Turba Christi fidelium

Veniat ad spectaculum;j

En, Thebaeorum legio

Proponitur in medio.

2. Hi testantur constantia,

Quod fides nostra solida,

Pro qua superlaetissime

Decreverunt occumbere.

3. Nec minis nec blanditiis

Neque ullis suppliciis

Separari ab aliquo

Potuerunt a Domino.

4. Christus horum hic vivere

Spesque futurae gloriae,

Pro ipso quisquam perpeti

Optat medullis animi.

5. His fundum dedit fidei

Iacobus frater Domini

Praedicans ductu spiritus

In orientis partibus.

6. Per ipsum Christum noscere

Merentur et induere,

Fide magis quam antea

Urbs Thebaea fit inclita.

7. Quae perfida tam celebris

Rebus, portis ac populis,

Fidelis quidni ditior,

Clarior ac famosior?

8. Quam fideles sunt incolae,

Horum fit notum undique

Per Christo adversarium

Saevum Diocletianum

9, Missis huius epistolis

Singulis in provinciis;

Ut Christi sit negatio,

Miser scribit pro nihilo,

10. Ad haeo a Christi populo

Redditur nec responsio,

Nuntios mittunt vacuos,

Fide plus firmant animos.

11. Ast imperans, ut veniant

Romanisque subveniant,

Rebelles fiant subditi

His, ad hoc sunt promptissimi.

12. Docti erant catholice:

Quae Dei, Deo reddite,

Et Caesari, quae Caesaris

In honestis et licitis.

13. Hinc electa ex populo

Clara militum legio

Velut Augusto subdita

Comparet in urbe Roma,

14. Non, ut fidei detrahant

Seu fidelibus noceant,

Sed uti justis Caesari

In bellis sint praesidii.

15. A Marcellino, inclito

Urbis Romae episcopo,

Monentur mori potius

Quam nocere fidelibus.

16. Dux ipsorum Mauritius,

Signifer erat Candidus,

Armis viri magnanimi

Fideque constantissimi.

17. Hi cum comilitonibus

Probant palam operibus,

Quod mens horum firmissima

In fide sit catholica.

18. Iussi, ut libent idolis

Resistantque christicolis,

Segregant ab exercitu

Se perfidorum ac ritu.

19. Maximiano Caesari,

Collegae Diocletiani

Remandant cum constantia

Se respuere idola

20. Nec posse cruciatibus

Ad hoc flecti aliquibus,

Ut spreto Christo Domino

Sacrificent diabolo.

21. Statim missis militibus

Singulis horum decimus

Viva Christi fit hostia

Spiculatorum framea.

22. Praebentes prompti capita

Cum ingenti laetitia

Contendunt pie mutuo,

Quis prior cadat gladio.

23, Quantoque hoc fit crebrius

Tanto gaudent uberius,

Ut Christo hoc retribuant,

Quod ab ipso acceperant,

24. En, flammescit calidius

In tuis [his] militibus

Ignis, quem terrae mittere

Venisti tu, rex gloriae,

25. Qui nullius astutia,

Suasu, paenis, saevitia

Valet in ipsis minui

Seu extingui seu dirimi.

26. Id tua operatio,

Iesu, nostra salvatio,

Unde laus, honor, gloria

Tibi sonet in saecula.