211. Alphabetum de bonis sacerdotibus.

1. Ad perennis vitae fontem

et amoena pascua

Praesul anxio qui corde

scandere desiderat,

Talem se per omne tempus

curet ut exhibeat:

2. Bonus pastor ad commissi

ovilis custodiam

Mente semper circumspecta

ardenter invigilat,

Pestifer ne lupus oves

fauce artet improba.

3. Curis nunquam perituris

mentem piam occupat,

Sed satagit, gregis sui

numerum ut augeat,

Pro quo metuit nec mortis

subire discrimina.

4. Dignis semper studiosus

occupatur actibus,

Aut sacrarum paginarum

lectione pascitur,

Aut cernendo mente Christum

ad superna ducitur.

5. Exit et activae vitae

interdum ad spatia,

Inter cetera et carnis

praeparat subsidia,

Inquilinis et externis,

ne desit, quod tribuat.

6. Ferculorum alimentis

famem pellit carneam,

Mentium suavis verbi

effugat inopiam,

Gemina relevans ope

miserorum viscera.

7. Gratis ut redemptor iussit

munerum charismata

Dignis tribuit spernendo

tripaitita munera

Manus et obsequiorum

favorumque retia.

8. Honus esse non honorem

sacri gradus culmina

Mente cernens perituras

refugit delicias,

Aliorum curam gerens

postponendo propriam.

9. Iubar solis ut refulgens

noctis fugat tenebras,

Lumine sic verbi lustrat

audientum pectora

Bonus praesul et expellit

vitiorum nebulas.

10. Raritatis quod est Deus,

sic custodit lineam,

Ut potentes et egenos

aequaliter diligat

Et ne minimis se unquam

per tumorem praeferat.

11. Lychnos manibus retentans,

id est bona opera

Proximis monstrare studet,

lumbos super ubera

Cingit etiam, quod cordis

possidet munditiam.

12. Malos congruis terrendo

corrigit affatibus,

Bonos ad perseverandum

blandis mulcet vocibus,

Nova referens de regno,

prisca de supplicio.

13. Non cessat precari Christum

plebis pro excessibus,

In vigiliis se ipsum

mactans et ieiuniis,

Hostia sit viva Deo,

monet ut apostolus.

14. Omnia fit cunctis, gaudet

simul cum gaudentibus,

Cum maerentibus tristatur,

deplorat cum flentibus,

Ceu propriis sic dolet

alienis lapsibus.

15. Prudens ut serpens malorum

devitat astutiam,

Simplex ut columba nulli

rependit malitiam,

Bos est tolerando mala,

leo contra vitia.

16. Quinque vel duo suscepta

talentorum pondera

Reportare redemptori

satagit duplicia,

Timens, ne exteriores

mittatur in tenebras.

17. Rationis freno semper

sensum regit proprium,

Noxia non aure capit,

non cernit luminibus,

Nil olfactu, nil in gustu,

nil peccat in actibus.

18. Sicut tuba vocis suae

exaltat melodiam

Populorum sine metu,

dum coercet crimina,

Miscens asperis fomenta

tristibusquc mitia.

19. Talis quisque praesul iustus,

cum iudex advenerit,

Quantos hic sermone suo

Christo acquisierit,

Praemia pro tantis regni

ab ipso accipiet.

20. Vos itaque, magni patres,

praesules egregii,

Imitari tales, precor,

ardenter contendite

Et eorum per exempla

sedule gradimini.

21. Xristi Domini praecepta

gestate sub pectore,

Mundi vana et caduca

perfecte deserite,

Crucem semper baiulantes

magistrum sequimini.

22. Ymnis iugiter et psalmis

Deo laudem pangite,

Plebem Christi boni semper

exemplis imbuite,

Linguae nunquam claustris

vestris

damnentur silentia.

23. Zelum hostis praecavete

circumspecte undique,

Possidete, dicat iudex

iustus ut, cum venerit,

Praeparatum vobis regnum

mundi ab origine.