275. Proverbia.

1. Ampulla vitrea

Sub mole saxea

Cito confringitur ;

Et per convicia

Impatientia

Bene perpenditur.

2. Si desit stimulus,

Non vadit asinus

Pressus pigritia;

Cedat correctio,

Semper in otio

Est pueritia.

3. Si tuba canitur,

Cervus revertitur

Exspectans catulos;

Quae mors est animae,

Laus vera minime

Delectat populos.

4. Mus leve capitur,

Quod semper utitur

Uno refugio ;

Leve decipitur,

Qui semper utitur

Uno consilio.

5. Ovis in frigore

Posito vellere

Leniter moritur;

Et si post studium

Succedit otium,

Labor amittitur.

6. Post mortem socii

Non nubit alii

Turtur, sed moritur;

Sic amicitia

Fida per omnia

Nunquam dissolvitur.

7. Stridor hirundinum

Quietem hominum

Turbat et somnium ;

Stulta loquacitas,

Si frenum adimas,

Turbat collegium.

8. Qui pomum viride

Carpit improvide,

Maturum neglegit;

Carebit praemio

Pro beneficio,

Qui laudes diligit.

9. Sic pullos alios

Nutrit ut proprios

Columbae bonitas ;

Congaudet prosperis,

Condolet asperis

Proximi caritas.

10. Quisquis ad citharam

Instruit asinam,

Hostis est fidium;

Qui stulto praedicat,

Hic sibi vindicat

Risum et taedium.

11. Sabulum seminat

Fur, ut aes audiat,

Quod nequit cernere;

Et per convicia

Mordet invidia,

Quos nequit caedere.

12. Si furem redimis

Et mortem adimis,

Acquiris odium;

Et si serviens,

Quem nequam noveris,

Non dabit praemium.

13. Volens evadere

Non timet scindere

Castor virilia ;

Nec timet tollere

Fluxuma corpore

Quaerens caelestia.

14. Vaspo panniculis

Fit api similis,

Sed non mellifera;

Sic foris fertilis,

Sed intus sterilis

Omnis hypocrita.

15. Si panem sedulo

Dederis catulo,

Te semper sequitur ;

Sic fur stultissimi

Leniter proximi

Domum ingreditur.