27. De sancta Cruce.

1. Ave, praeclara

crucis ara,

pro mundi filio

litando Dei parata.

2 a. Euge, clavis David,

qua reseravit

Cherubim sedato,

romphea flammea cassa

propulso coelum

protoparenti.

2b. Verus veri thronus

crux Salomonis

praeelecta, in quo

corrector orbis terrarum

indutus carne

Deus regnaret.

3 a. Te lignum vitae,

praesignavit arca Noe,

perituro salutis

fore refugium

unicum saeculo.

3b. Te signum pacis

videndo pacti foederis

recordatur offensus

irasci nesciens

pater omnipotens.

4 a. Tu, dulce signum,

anguem aeneum verum

Israelitas Igniti serpentis

a morsu damnosa curans

detulisti.

4b. Tuque pharetra

tensa venatione

suavissima

nos benedicenti

filios Isaac summo

obtulisti.

5 a. Te quondam obediens bajulus

verus veri Abrahae filius,

gessit humeris Ipse mactandus

sed verbi impassivi vice en

aries nostrae passibilis

carnis sacrificatur

haerens almae crucis vepribus.

5 b. Hic botrus Cypri dilectissimus,

delatus coelo Israelitis,

solus torcular

crucis calcavit

amarae, ut electi sanguinem

uvae bibant meracissimum.

Jesu bone, nos Illo

potu vivifico recrea.

6 a. Fac dulce, marath

quod In deserto

lignum praemonstravit,

crucis tuae

meditatione

disciplinae jugum

et degustare

tecum calicem

contribulationis.

6 b. Fac meabile,

ne nos involvat,

vorax mundi mare,

decantare

reconciliatos

salutari semper

et triumphali

cruci cantica

congratulationis.

7a. Salve, crux,

Jesu tam sancto

consecrata cruore.

7 b. Salva nos,

pro nobis tanto

decorata decore.

8 a. Devoti cum Heraclio

feramus In hoc saeculo

crucis Imaginem.

8 b. Qua stratus hostis jaceat,

supernae nobis pateat

porta Jerusalem ;

9. Chnstianismi, Christe,

cum veneris

judicare

mundum universum,

tuoque crucis almae famulos

fac munimine gaudere.