207. De ss. Justo et Pastore.

la. Laudes Deo persolvamus

Dulci cum melodia,

1b. Indefessi recolamus

Ejus beneficia.

2 a. Intus mentem, corpus foris

Mundemus spurcitia,

2 b. Justi simul et Pastoris

Sunt haec natalitia.

3 a. Quam praeclara fuit horum

Virtus et constantia,

3 b. Quos tyrannus tormentorum

Non vicit saevitia.

4a. Deo placens exstitisti,

Tales viros quae tulisti

Hispana provincia;

4b. Urbs Complutum felix torum

Fuit ortu puerorum

Nec non et infantia.

5 a. Hi fuerunt enutriti

Et a doctis eruditi

Literarum studia;

5 b. Hi cum magna curatura

Didicerunt Christi jura,

Dia pleni gratia.

6 a. Ad hanc urbem vir insanus

Cum venisset Dacianus,

Percepta licentia

6 b. Christianos persequendi,

Jussit sanctos comprehendi

Trahens ad supplicia.

7 a. Affliguntur pueri

Daciani miseri

Diris jussionibus,

7 b. Tormentorum genera

Membra terant tenera

Data cruciatibus.

8a. Pastorem dum patitur

Justus sic alloquitur

In cruciaminibus:

8 b. Pastor, si permanseris,

Boni sociaberis

Pastoris ovilibus.

3a. Cui Pastor continuo:

Juste, frater, annuo

His assertionibus:

9 b. Re justus et nomine,

Jam es in certamine

Dignus coeli civibus.

10 a. Ex urbe pueri

Pelluntur regia

Tyranni miseri

Mandante furia.

10b. Capitis conteri

Jussit sententia,

Sic petunt teneri

Regna perennia.

11a. Caeduntur gladiis

More bidentium

11b. Vexati furiis

Se persequentium.

12 a. Quam miranda fuit

Horum germanitas,

Quam non exterruit

Poenarum feritas.

121). Non illis nocuit

Ulla protervitas,

Quos manu tenuit

Divina bonitas.

13 a. Urbs Narbona, gaude cum

filiis,

Lauda Deum pro beneficiis,

13 b. Qui te suis ditando copiis

Decoravit horum reliquiis.

14 a. Horum pete juvari precibus,

Quorum supplex adstas con-

spectibus.

14b. Ut jungaris sanctorum coe-

tibus

In supernis polorum sedibus.