214. De sancta Katharina.

la. Rex, qui regnas sine fine,

Da digne nos Katharinae

Colere solemnia.

1b. Haec regis Costi filia,

Praepollens philosophia

Et coelesti gratia,

2 a. Philosophos et peritos

A Maxentio adscitos,

Ut contra hanc disputarent,

2 b. Suis vicit rgumentis,

Probans, quod insanae mentis

Exsistentes oberrarent.

3 a. Qui ad fidem Jesum Christi

Conversi sunt omnes isti

Spretis suis artibus,

3 b. Quo Maxentius audito

Eos jubet tradi cito

Praeparatis ignibus.

4 a. Et carceri mancipatur

Virgo sancta, quam solatur

Regina cum Porphyrio;

4b. Quos monitis salutaribus

Convertit ab erroribus

Et daemonum servitio.

5 a. Quo tyranno revelato,

Dolore sic duplicato

Repletus insanie

5 b. Porphyrium decollari

Et reginae amputari

Mammas jubet impie.

6 a. Mox rotam jubet parari

Et circumquaque armari

Praeacutis gladiis,

6 b. Super quam dum elevatur

Virgo, rota dissipatur

Divinis incendiis.

7a. Demum virgo decollatur

Et lictoris irroratur

Gladius lacte, sanguine;

7 b. Cujus corpus deportatum

Ab angelis est humatum

In Sinai culmine.

8. Ex ejus mausoleo

Effluente oleo

Cum minutis ossibus

8 b. Linitus efficitur

Sanus et regreditur

Sospes ejus precibus.

9 a. Ergo virgo Katharina,

Fac, ut nos virtus divina

Praesentes custodiat

9b. Ab omni nota noxia

Et in fine coelestia

Adipisci faciat.