235. De sancto Martiali.

la. Veneranda veneretur

Celebrisque celebretur

Haec tanta solemnitas,

1b. Ex ardore caritatis

Hac die jucunditatis

Sit cunctis jucunditas.

2 a. Diem istam mors natalis

Apostoli Martialis

Dignam fecit gaudio,

2 b. Morienti vita datur,

Qui vivens moriebatur

Carnis desiderio.

3 a. O quam felix sanctus iste,

Qui te vidit, Jesu Christe,

Et Deum et hominem,

Puer dono praeventus gra-

tiae

Et parentum simul et pa-

triae

Reliquit dulcedinem.

3 b. Christi vidit passionem,

Illi post ascensionem

Datus est paraclitus;

Romam venit cum Petro prae-

dicans,

Sanctum Christi nomen mag-

nificans,

Hoc solo solicitus.

4 a. Huc egressus repedavit

Sociumque suscitavit

In Petri bacterio,

4b. Aquitaniam ingressus

Tullo praedicavit fessus

Ex viae dispendio.

5 a. Sic Arnulphi curans natam

A daemonio vexatam

Sanam patri reddidit,

5 b. Hujus et oratio

Principis in filio

Mortis jura perdidit.

6 a. Hinc veniens Agedunum,

Tres personas Deum unum

Praedieabat gentibus,

6 b. Tres non tria dicens esse,

Ut sic credant, est necesse

Salvari volentibus.

7 a. Hic ministris idolorum

Non compensator malorum

Lumina restituit,

7 b. Quod a paralitico

Accepit muniiieo,

Egenis distribuit.

8 a. Plures illic baptizavit,

Missus tandem festinavit

Ad urbem Lemovicum,

8b. A Susanna hospitatus

Ejus prece non ingratus

Curavit phreneticum.

9 a. Huic in carcerem detruso

Et cum sociis incluso

Lucis luxit radius,

9b. Sacerdotes fulnunatos

Christo vitaeque renatos

Reddidit propitius.

10 a. Fonte sacro renovantur

Omnes simul et mundantur

Et deorum exsecrantur

Prorsus idolatriam ;

10 b. A gentilium errore

Christo nexu firmiore

Valentem vitae valore

Conjunxit Valeriam.

11a. Morte digna morientem

Ad inferos descendentem

Dux iste ducis clientem

Ad superos collocat;

11b. Hinc convertit ipsum ducem,

Pium modo, prius trucem,

Et ad Christum veram lucem

De tenebris evocat.

12 a. Et nec minus signum fecit

Quando malignos ejecit

Spiritus a flumine,

12 b. A daemone suffocatum

Arcadium rursus natum

Vitae ditat lumine.

13 a. Sic vir mirae sanctitatis

Datus est humilitatis

Exemplar et titulus.

13 b. Coelos non ingredietur,

Quisquis non efficietur

Sicut iste parvulus.

14 a. Iste legis nostrae murus

Ad patriam progressuros

Et coronam adepturus,

Quo fuerat moriturus,

Scire diem meruit.

14b. Pastor bone, redemptorem

Nostrum redde proniorem,

Ut coelorum nobis forem

Aperiat, qui pastorem

Te nobis praeposuit:

15. Qui dulcem precum odorem,

Qui gemitum et clamorem

Pauperum non renuit.