254. De sancto Melanio.

la. Nostri patris et pastoris,

Melanii confessoris,

Dignas laudes cordis, oris

Nostra pangat contio I

1b. Sanctitatem cujus signa

Plura signant, cum his signa

Circa corpus thura digna

Coelesti mysterio.

2 a. Virgo mirae sanctitatis,

Pater magnae pietatis,

Jugis custos honestatis

Mundo, Deo placuit;

2b. Vitam duxit monachalem,

Nactus sedem cathedralem,

Gerens curam pastoralem

Vita, verbo docuit.

3 a. Hunc vocavit rex Francorum,

Per quem status clericorum

Restauratur, Idolorum

Evanescit vanitas:

3b. Christi cultus ampliatur,

Fides nostra roboratur,

Divulgata condemnatur

Haeretica pravitas.

4 a. Evae morbus dissipatur,

Paraliticus curatur

Monachusque liberatur

Expulso daemonio;

4b. Prope mortem Infirmatus

Per hunc puer est sanatus

Et contractus relevatus

Curato Syagrio.

5 a. A defunctis revocavit

Hunc, quem daemon suffocavit,

Gentes multas baptizavit

Ad Istud Indicium:

5 b. Sanctus morsum a serpente

Liberavit et repente

Medicina nil valente

Curat Eusebium.

6 a. Propter vatem rex laetatur,

Aqua Satan effugatur,

Pari cura recreatur

Virgo quaedam alia

6b. Aede sacra, quam fundavit;

Longe ante quam notavit,

Ista die evolavit

Ad coeli palatia.

7 a. Sancti plures et praelati

Sunt a Deo ad beati

Exsequias destinati

Praestantes obbequiaj

7 b. Ad urbem, quam ante rexit,

Christo duce navis vexit

Clerum, corpus et reflexit

Cursum Vicenonia.

8 a. Propter plura malefacta

Tincti fures prece facta

Evasere turri fracta,

Et fiunt rupta vincula;

8 b. Ad sepulchrum jam delatus

Vivit puer matri datus,

Ecce visus est donatus

Mox post pedum oscula.

9 a. Curans caecos, surdos, mutos,

Quavis parte destitutos,

Qui das vitae morti datos,

Qui dissolvis catenatos

Expellens daemonia;

9 b. Fac, precamur, tua prece,

Ut peccati pulsa faece

Post labentis vitae cursum

Gloriemur rapti sursum

In perenni gratia.