273. De sancto Regulo.

la. Laudes tui praesulis

Altisonis modulis

Pange, chorus, Inclita;

1b. Recolamus pariter

Recolenda jugiter

Tanti patris merita.

2 a. Hic est Ille Regulus,

Cui dedit discipulus

Fidei primordia;

2 b. Qui dilectus amplius

Divina fecundius

Est perfusus gratia.

3 a. Romam, caput urbium,

Quaerens Dionysium

A Mycenis venerat,

3 b. Cum quo vel cum ceteris

Sociis Itineris

Arelaten properat.

4 a. Ubi pastor residens

Signum vidit evidens

De sanctorum gloria,

4b. Quemque suo nomine

Monstrant colla sanguine

Columbarum varia.

5 a. Subrogato praesuli

Curam tradit populi,

Ut sequatur praevia

Sanctorum vestigia,

5 b. Habens desiderium

Horum per martyrium

Mercari consortia

In coelesti curia.

6 a. Virga fregit

Et redegit

In favillam

Juxta villam

Lauram gentis Idola,

6 b. Sic per eum

Est ad Deum

Mox conversa

Universa

Patriae gens Incola.

7 a. In asellum sancti viri,

Qua subintret, quaerit diri

Daemonis astutia,

7 b. Sed malignum mox fugavit

Crucis signum, quo signavit

Pede terram bestia.

8 a. Fores clausae reserantur

Et captivi liberantur

De carceris angustia

Ad praesulis Imperia.

8 b. Fons e terra salit vivus,

Cujus large fluens rivus,

Grata ministrat pocula

Duratura per saecula.

9a. Ora ranis claudit sanctus,

Uni tamen data cantus

Est soliti licentia

Ob facti testimonia.

9 b. Locum sanctae sepulturae

Ferae petunt et securae

Cum populi frequentia

Veniunt ad solemnia.

10a. Pie pastor, summum regem

Erga tuum placa gregem

Et hunc chorum

Famulorum

Duc ad vitae pascua.

10 b. Offer Illi pia vota,

Mente fiunt quae devota,

Ut te duce

Tecum luce

Fruamur perpetua.

11. Amen dicant omnia.