COMMENTARIUS.

(e) Concedo igitur, etc. Hic Doctor intendit declarare principale intentum, quomodo peccatum sit tantum corruptio justitiae actualis, quae deberet inesse actui. Dicit ergo sic: Peccatum est corruptio rectitudinis in actu, id est, est corruptio rectitudinis, quae deberet inesse actui secundo, id est, operationi elicitae a voluntate. Non autem naturalis, id est, non est corruptio alicujus entitatis naturalis, nec etiam entitatis habitualis, sive ille habitus sit supernaturalis, ut gratia, sive naturalis, ut habitus virtutis acquisitae. Sed non intelligo de corruptione.

Hic nota quod duplex est corruptio, una est mutatio de esse ad non esse, ita ut subjectum corruptionis prius sit sub esse, et postea fiat sub non esse, sicut corruptio formae substantialis est mutatio de esse in non esse. Et per corruptionem ipsius formae fit sub non esse talis formae,

ita quod remanet idem sub utroque termino mutationis. Alia est corruptio, quae non est ab esse in non esse, id est, quod talis corruptio formaliter inesset alicui non corrumpendo aliquid quod praefuerit in illo, sicut si ponamus quod visio non praefuerit in oculo, tum privatio visionis dicitur formaliter corruptio visionis, non quae prius infuit oculo, sed infuisset, si talis privatio non prius infuisset. Dicit ergo Doctor quod peccatum est formaliter corruptio rectitudinis, quae deberet inesse actui, ita quod talis corruptio rectitudinis in actu non est mutatio de esse rectitudinis in actu in non esse.