112. De sancto Alexio.

1 a. Phaleratus vitiis

Hostis, praegnans exitiis,

Prostratus est supinus,

Dum stupor mirificus

Deificus

Mundum cupivit minus.

1b. Linquens patris palatium

Sponsae fugit solacium,

Spretum amictum sumens

Mendicando pascitur,

Qui noscitur

Ut princeps gazis tumens.

2 a. Adoptati

Lucis nati,

[Hunc] canite psallendo ;

Trabea carnis latuit,

Altissimo quo placuit

Angelice vivendo.

2 b. Navem mari

Scandens lari

Dulci renuntiavit,

Civitatem in Edissam

Venit vestem portans scissam ;

Se foribus aptavit

3 a. Virginis basilicae

Mariae, matris piae,

Victum quaerens mendice,

Deifice,

Cum annis ibi decem septem,

Marcebat ut despectus.

3 b. Sanctus tandem proditus

Venerabatur die,

Aufugebat concitus

Ut profugus,

Laodiceam sibi navem

Captabat allectus.

4 a. Tarsum volens Ciliciae

Freto remigare

Nutu Dei Romanieae

Flatu ventorum

urbi propinquare

Coepit, patrem contuens

Matremque, sponsam piam,

Quos vir Dei pertransiens

Ad patriae

caelestis tendens viam.

4 b. Patrem propter Alexium

Rogans, suum natum,

Largiri sibi ferculum,

Ut faciat hunc

Dominus beatum.

Gemens pater recipi

Mox iussit peregrinum

Ipsumque digne refici

Sibi mittens

cottidie catinum.

5 a. Servi tamen

peccato servientes,

A vetitis

cavere non valentes

Coquinae squaloribus,

Iniuriis, doloribus

Omnigenis

sanctum lacessarunt.

Qui patienter sustinens,

Grates Deo referens,

Quod pati pro eo

dignus fuit,

Qui mortis saevae

crucem non effugit,

His se tradens,

Qui fel, acetum

sibi propinarunt.

5 b. Demum labo-

ris bravium instabat,

Incognitus

annis qui latitabat

Decem atque septenis

Afflictus diversis poenis

In aula

patris Eufemiani,

Vitae totius seriem

Scribens et maneriem,

Cartulam [in] manu

sua claudens,

Fallentem mundum

deserendo gaudens,

Christo reddens

Spiritum, fraudes

vincens hostis vani.

6 a. Plangite gaudentes,

Gaudete plangentes,

Mira miranda

mente revolventes!

Venit de caelo

vox in sanctuario

"Sanctum" dicens

"quaerite in solario

Eufemiani,

pro vobis ut oret" ;

Qui inventus

vultu ut rosa floret.

Currant ad hoc spectaculum

Papa cum Innocentio

imperatores,

Mortis cernentes iaculum

Angelica sub forma latitare,

Cornscare

Mortuum ut paradisi flores.

6 b. Cartulam cernentes

Vulgus et parentes

Extrahere de

manu non potentes,

Nisi Romanus

pontifex devotus,

Qui flens legens

palam ; sic patri notus,

Matri, sponsae

primum fit tunc Alexius.

Heu, cordibus

eorum nil perplexius

Imprimitur; insaniunt,

Pilos evellunt, scindunt,

rumpunt, vestimenta,

Carnem discerpunt, laniunt,

Incitantes astantes ad ploratum,

Ululatum.

Morborum aufugiunt tormenta.

7 a. Ad templum Bonifatii

Imperatores divi,

Arcadius, Honorius,

Ac praesul Innocentius

Umeris, palmis propriis

Cum hymnis et canticis

Sanctum corpus

devotius portarunt,

Odor de quo

fragrabat dulcissimus.

Piissimus

Confessor Alexius

pro nobis sit precator.

7 b. Cui culmen palatii,

Ubi de fonte rivi

Emanant purissimi,

Qui Christus est, dulcissimi,

Post hoc Vae fac, ut scandamus,

Barathri ne nos hamus

Mergat, sed qui

canere non cessarunt

"Sanctus, Sanctus ,

nos laetos suscipiant,

Alliciant,

In aevum ubi trinus (et unus)

regnat orbis plasmator.