135. De sancta Barbara.

1. Prae hominum natis

formosum angelus adfectat

et eius gerentis

imaginem nisus.

2 a. Nitor paternus,

cordium penetrans

becreta,

efficit filios gratos

amoris;

2 b. Nulla senectus

fluvii obstruit

mealum,

pietas ignea sudat

quem caris.

3 a. Hausit ex hoc fonte

eaelica fluenta

Barbara

lenerae aetatis,

dum nullo mortali tradente

trinitatis praedicat

mysteria.

3 b. Sprevit mundi decus

scelerisque thorum

renuit,

idolis delusis

se patri obiecit latranti

vanitatis derogans

libamina.

4 a. Ad deorum pater cultum

iturus virginis

mirae pulchritudinis

considerata

eminentia

turris iubet ut fiat.

4b. Quo tendente ad profana,

morante virgine

turris in cacumine,

trium proclamat

fenestrarum

radio orbem impleri.

5 a. Genitore reverso

trium cancellorum

reperiens radium,

succensus insania

puellam innocentiae

instat ense perdere.

5 b. Sed satore praesente

turris inclinatur;

exsiliens Barbara

subterfugit rabiem,

in montem velocissime

meat degens in antra.

6 a. Tradidit illam Dioscoro

gregis pastor temere,

caius Deo operante

oves fiunt locustae.

6 b. Privatur veste, protrahitur

nuda, inde cyclade

caeli lucis obumbrata

visum latet vesanum.

7 a. Suspenditur eculeo,

verbere

laceratur horrido,

feritur caput malleo.

7 b. Hinc truditur in carcerem,

iubare

consolatur aetheris,

sanantur cladis stigmata.

8 a. Prasentatur praesidi,

visa medicina gratiae

clamant omnes perfidi:

En, idolorum remedia I

8 b. Revelatur iudici

diae ierarchia gloriae,

tradit morti virginem,

vox Gabrielis ut praenosticat.

9 a. Dum ad locum passionis

virgo meat laeta, more

emittens vota

petitionum,

procurat colentibus

peccatorum veniam.

9 b. Ictu caesa ensis diro

turba psallit supernorum ;

caelesti rogo

consumpto patre

credidit perversorum

multitudo Domino.

10. O felix Barbara,

intra poli residens moenia,

cordis corrige amentiam,

commissorum indulgentiam

da, esum

corporis Iesu,

beatorum da gaudia perennia.