179. De sancta Dorothea.

1. Ave, praesignis

margarita,

polita

castitatis vita,

virtutibus fulcita.

2 a. Euge, Deo digna,

pace nos consigna,

veritatis lumen,

verum solem iustitiae,

fac post mortem clare

nos illuminare.

2 b. Virgo, Deo nata,

Dorothea grata,

praeelecta ut sol,

pulchre refulgens ut sidus,

per te sint ablata

nostra nunc peccata.

3 a. Tu plena fide,

Christus sic stabilivit te,

ut nec minas curares

nec hostis tormenta saeva

formidares.

3 b. In ligno vitae

salvator subarrhavit te

sibi sponsam ornatam,

coronae caelestis serto

decoratam.

4 a. Tu agna Christi

esse meruisti

angelorumque germana,

nam vana

nefandi gaudia mundi

vicisti.

4b. Tuque furentis

Fabricii praesidis

multa magnaque saevarum

poenarum

genera divino nutu

superasti.

5 a. Hinc gentilium

nos reliquiae

laudes Deo

decantemus hodie

mirabilium

eius, quae fecit

cum Sion filia,

quae mactata

erat temporaliter,

sed iam vivit in caelis

cum Christo perpetualiter.

5b. Hinc manna verum

nobis tribue

ob meritum

martyris Dorotheae,

praefiguratum

quondam in lege,

sed nunc ecclesiae

triumphanti

datum aeternaliter.

Fac nos, Christe, caelesti

pane semper digne refici.

6 a. Fac aquam mundam,

excussam quondam

de petra per virgam,

nos gustare

cum perfecta fide,

peccata deflere

contrito corde,

agnum typicum

ferventer nos vorare.

6 b. Es igne laesa,

fustibus caesa,

mammillis cremata,

macerata,

uncis lacerata,

Christi Nazaraea,

faculis tandem

usta flammeis,

o dulcis Dorothea.

7 a. Audi nos,

nam te virginum

sponsus tuus honorat.

7 b. Salva nos,

virgo, pro quibus

te supplex clerus orat.

8 a. Fac fontem nobis gratiae

necnon caelestis praemii

fructum adfluere,

8 b. Ut haustu sapientiae

possimus transitoria

cuncta respuere,

9. Tuam praeclaram vitam

operibus

imitari

sanctisque aequari,

post mortem in caelesti gloria

cum honore coronari.