189. De sancta Fide.

1 a. Alta voce chorus iste

Dulce pangat Alleluia,

1b. Sancta tua, Iesu Christe,

Praeconizans magnalia.

2 a. Hodierna namque luce

Virgo Fides Christo duce

Dacianum superat,

2 b. Cum tyranni rugientis

Poenas, minas in tormentis

Patienter tolerat.

3 a. Praeses ergo Dacianus

Praesentata virgine

Sanctissima

3 b. Nomen suum rogat atque,

Sub quo degat numine

Pulcherrima.

4 a. At illa cum fiducia

Respondet ei talia:

4 b. Numen Fidis est Messias,

Deus natus ex Maria,

5 a. Qui fecit aridam,

sidera, maria,

Qui cuncta condidit

sola prudentia,

5 b. Cuius cuncta regit

omnipotentia ;

Quos autem colitis,

dii, sunt daemonia.

6 a. Dum Fides ista loquitur

Dacianus irascitur;

O impietas !

6 b. Cratem que iubet aeream

Parari atque flammeam ;

O crudelitas !

7 a. In hac ergo craticula

Versatur Dei famula.

7 b. Servorum inclementia

Exasperat incendia.

8 a. Gaudet victrix iuvencula

Inter tanta patibula

8 b. Combustionis . . .

[o] quanta mirabilia!

9 a. Columba nempe candida

Nubesque rore fluida

9 b. Flammas extinguit tenera

Circa virginis latera.

10 a. Ita fides vera Fidis

Fidei constantiam

10 b, Sanam servat et acervat

Magnam sibi gloriam.

11a. Sed post truncata gladio

Cum beato Caprasio

Christi sequens vestigia

Migrat hinc ad caelestia;

11b. Et voce iugi Dominum

Laudat in choro virginum

Martyrum que per agmina

Nova concrepat carmina.

12 a. Ergo laeta contio

Promat cum tripudio

Mellicaque symphonia,

Quanta sunt haec sollemnia.

12 b. Voce cum organica

Nova cantans cantica

Voluptuosa neumata

Solvat mater ecclesia.

13 a. Ave, iam nunc

beata domina,

Te precantum

audi precamina,

13 b. Per te nobis

culparum venia

Tribuatur

divina gratia.

14. Amen dicat haec chorea.