196. De aucto Geminiano.

1 a. Glorietur laetabunda

Facta satis et iucunda

Mutinensis contio

1b. In adventu sui ducis,

Amatoris verae lucis,

Pesti cum tripudio.

2 a. Hic ex carne Mutinensis

Nunc in caelo fortis ensis

Exstat rebus in immensis

Praesenti collegio.

2 b. Adulescens spernit vana,

Ut per eum plebs mundana

Deum colat et arcana

Largiatur unctio.

3 a. Iam Geminianus

Literis ornatur,

Cuius fortis manus

Nunquam fatigatur,

Ut omnes curentur.

3 b. Christi miles fortis

Clero sociatur,

Amatores mortis

Cunctos aspernatur,

Ut resuscitentur.

4 a. Pauper consolatur,

Quia sublevamen,

Nudus adornatur,

Nam ipse iuvamen,

Quique infirmatur,

Habet delectamen

A Geminiano.

4 b. Forma decoratur,

Castitate floret,

Ac mens non quassatur,

Si peccata ploret

Plebis, gloriatur,

Christum si adoret

Consilio sano.

5 a. Hic Laurentium levita

Factus imitatur ita:

Ille Systo ut in vita,

Servit hic Antonio.

5 b. Quo defuncto hic clamatur,

Fugit, latet, revocatur,

Favet tandem, praesulatur

Ac sedet in solio.

6 a. Petri quaerit mansionem,

Ubi post orationem

Daeraonis temptationem

Fugat cum daemonio;

9b. In excelsis daemon fatur,

Quaerit, quare molestatur,

Post haec fugit et minatur

Dare hunc exitio.

7 a. Regnat tandem qui profani

Iovianus Iuliani

Legem spernit, firmat sani

Statuta concilii,

7 b. Rapit cuius daemon natam,

Lugent, quia laniatam

Eam cernunt et turbatam

Milites imperii.

8 a. Imperator consternatur,

Et regina contristatur,

Ope quia non curatur

Medicorum filia.

8b. Dum incassum cura datur,

Sola daemon protestatur

Mutinensis, ut pellatur,

Praesulis auxilia.

9 a. Catervatim destinati

Mare transeunt legati,

Eo viso sunt laetati,

Quem fama praedixerat.

9 b. Causa viae praelibata

Hic per bostem haec minata

Noscit atque praedicata

Plebe cursum properat.

10 a. Dum per mare navigatur,

Daemonum vi perturbatur

Classis, vento imperatur,

Turbo cedit numini.

10 b. Aula regis coronatur,

Sospitati cum donatur

Regis proles, et fugatur

Daemon servo Domini.

11a. Aegris omnibus sanatis

Atque sibi donis datis

Sua plebs exsultat satis

Sancto duce reddito.

11b. Post haec Attilae crudeli,

Asserenti regis caeli

Se flagellum, cum fideli

Corde favet subito.

12 a. Imminente mortis hora

Clamat Christi vox decora:

Serve bone, sine mora

Veni, tolle praemium.

12b. Plangit turba populorum,

Chori gaudent angelorum,

Cum ad diem praemiorum

Pater ducit filium.

13 a. Est Severus Ravennatum

Praesul praesens et beatum

Spiritum huius sanctis datum

Sancto signat famine.

13 b. Plebs Ravennae admiratur,

Cum praesentia fruatur

Sui patris, et dicatur

Simul esse Mutinae.

14 a. Iam defunctus aegros sanat,

Morbos pellit ; qui profanat,

Ei obstat, cunctis manat

Eius patrocinium.

14 b. Dies festi cum lucescit,

Fluvialis aqua crescit,

Nullum laedit, sed arescit

Circa domicilium.

15 a. Tandem furit Hungarorum

Gens nefanda et cunctorum

Loca perdit, sed suorum

Sanctus servat moenia.

15 b. Ergo, pater, nunc conserva

Nos indignos cum caterva.