301. De sancto Syro.

1. Odas summo patri

voce modulemur supplici.

2 a. Eius uni-

genito conclamemus

iubilo,

2 b. Spiritui

sancto rite cantemus

organo.

3 a. Contio nunc nostra

canoras

det praesuli

symphonias,

Et devotis

cantor aperte sibi

melodiis

modulet.

3 b. Pangite, (vos) praesules,

iugiter,

resonate

nunc, pastores,

Et omnes in

Syri festo spiritus

iucundentur

maxime,

4 a. Defunctos qui dedit

sanitati pristinae.

Adulescens verum

Dominum glorificat,

ereptus daemonum custodia:

4 b. Clare intuentes

discite miraculum.

Verum Deum esse

credimus, quem praedicat

hic caelestis famulus curiae.

5 a. Manus sua ore

a sacrilego

corpus veri Dei

expulit,

5 b. Atque prece sua

devotissime

Iudaeus se regi

obtulit.

6 a. Ipse vicos

villasque dum

peragraret,

mutum surdumque

clamitabat

qui filium

se habere,

quidam adfuit.

6 b. Voce Syri

aures surdi

sunt apertae,

lingua muti est

absoluta ;

qui viderunt,

Deo vero

benedixerunt.

7 a. Ipsi caecus

occurrit,

adiuvari

devotis

precibus postulans.

7b. Pro quo almus

oravit

rectissime,

lumen qui

vidit peroptime.

8 a. O Syre,

te precamur,

lucerna fulgida,

8 b. Tu regna

ad caelica

duc nos prece benigna,

9. Quo perfruamur

gloria.