57. De Passione Domini.

1. Iesu, princeps maiestatis,

Fons perennis pietatis,

Angelorum Domine,

Qui de caelis descendisti

Atque nasci voluisti

Ex Maria virgine.

Ad te, pie Iesu clemens,

Clamat hic peccator gemens

Sub peccati pondere,

Pande sinum pietatis,

Ut trementem pro peccatis

Digneris suscipere.

2. Iesu, cuius gloriosa

Faciesque speciosa

Prae cunctis describitur,

Sputis foedis impiorum

Alapisque nefandorum

Hominum exponitur.

Per hanc miram bonitatem,

Quae te tantam pravitatem

Fecit non abnuere,

Mihi faciem beatam,

Civibus supernis gratam,

Digneris ostendere.

3. Iesu, cuius venerandum

Caput, cunctis adorandum

Beatis spiritibus,

Spinis dire coronatur,

Quarum totum cruentatur

Saevis punctionibus,

Ad me vultum bonitatis

Oculosque pietatis

Digneris convertere,

Ut mens intus illustretur,

Et affectus consoletur

Vultus tui sidere.

4. Iesu, dulcis spes reorum,

Qui pro statu salvandorum

Flevisti piissime,

Per hunc fontem pietatis,

Quo ex oculis beatis

Fundebantur lacrimae,

Precor, quidquid vitiorum

Visus traxit oculorum

Digneris absolvere,

Ut reatus ex hoc fiere

Mereamur et cavere

Vana tuo munere.

5. Iesu, cuius aures purae

Patienter gentis durae

Tulere convicia,

Quidquid auditu reatus

Iam contraxi, miseratus

Tu clementer expia;

A nocivis cohiberi

Fac auditum et foveri

Tua semper gratia,

Ut discretus sit et prudens,

Vana iugiter excludens,

Admittat utilia.

6. Iesu, cuius odoratus

Nullo prorsus maculatus

Comprobatur vitio,

Dele, quidquid odorando

Cor commisit et mundando

Pie fove gaudio ;

Vitiosi nil odoris

Poenis exigat foetoris

Gehennalis, Domine,

Sed mens, sensus a peccati

Sorde prorsus expiati

Sint in tuo nomine.

7. Iesu, salus animarum,

Potum fellis qui amarum

Gustans in patibulo

Et potare renuisti,

Dum te patri obtulisti

Hostiam pro populo,

A reatu, quem edendo

Perpetravi seu bibendo,

Me clementer expia,

Gulae culpa sit deleta

Et donante te discreta

Regar abstinentia.

8. Iesu dulcis, qui docendo

Plebem precesque fundendo

Reserasti labia,

A peccatis labiorum

Munda mentem ac verborum

Sorde tua gratias

A nocivis fac silere

Linguam meam, sed docere,

Verba vera promere

Da doctrinae veritatis

Precibusque [tibi] gratis

Iugiter insistere.

9. Iesu bone, qui sacratas

Manus clavis perforatas

Extendens in arbore

Rivos fudisti cruoris,

Quem eduxit vis amoris

Ex sincero corpore,

Per cruorem hunc sacratum

Omnem dilue reatum

Quem contraxi manibus,

Da ut factis vitiosis

Emundatus fiactuosis

Insistam operibus.

10. Iesu pie, qui beatos

Pedes cruci conclavatos

Irrigasti sanguine,

Per dolores, quos tulisti,

Et cruorem, quem fudisti,

Rogo, dulcis Domine,

Omni munda cor excessu,

Quem contraxi pedis gressu

Sive pravis moribus,

Aufer viam pravitatis,

Iter pandens veritatis

Meis semper gressibus.

11. Iesu, veri fons amoris

Et totius mel dulcoris,

Qui ex pio latere

Nostrae pretium salutis

Sacramentumque virtutis

Dignaris educere,

Dum mucrone perforatur,

Amor cordis declaratur

Lateris foramine,

Et ex fonte pietatis

Unda verae sanitatis

Effluit cum sanguine.

12. Iesu, tuam pietatem

Per hanc miram caritatem

Deprecor attentius,

Omnes cordis emundare

Sordes clementer dignare

Intus et exterius:

Vis amoris vehementer

Cor accendat, ut frequenter

Producat suspiria,

In te semper delectetur

Atque tua visitetur

Saepius praesentia.

13. Iesu, dulce medicamen,

Esto cordis consolamen

Pietatis gratia,

Mentis da tranquillitatem

Atque veram puritatem

Cum pia constantia,

Cogitatus, intellectus,

Motus, sensus et affectus

Tua providentia

Incessanter foveantur,

Ad te semper dirigantur

Cordis desideria.

14. Iesu, dulcis mi salvator,

Pius orbis reparator,

Qui mira clementia

Corpus tuum venerandum

Tradidisti cruciandum

Ad crucis supplicia,

Potestatem praebens pravis

Laniandi membra clavis

Durisque verberibus,

Corpus sinens sic artari,

Ut valerent numerari

Ossa cum lateribus.

15. Iesu clemens, ob amorem,

Dirae mortis qui dolorem

Te fecit suscipere,

Tuam quaeso pietatem,

Meam dele pravitatem

Bonitatis munere;

In adversis patientem,

In dolore fac gaudentem

Tua me clementia,

In secundis temperatum,

In maerore non turbatum,

Laetum in iniuria.

16. Iesu, fons dilectionis,

Iugem tuae passionis

Da mihi victoriam

Fideique firmitatem

Et perfectam caritatem

Speique fiduciam,

Fac me vitiis mundatum

Et virtutibus ditatum

Post praesens exsilium

Ad iucundum beatorum

Civiumque supernorum

Venire consortium.