59. De Passione D. N.

1. Coepit Iesus esse maestus,

Dum instaret passio,

Et discipulis conquestus:

Est nunc, dicens, nimio

Spiritus mihi molestus

Ad mortem prae taedio.

2. Orans post in agonia

Stillas sudat sanguinis

Ex fervore ne in via

Positi certaminis

Torpeant, sed melodia

Ferveant precaminis.

3. Iudas adiens Iudaeos:

Quantos, inquit, dabitis

Nummos mihi, nunc ad meos

Usus et, quem quaeritis,

Tradam, qui ritus Hebraeos

Calcat novis monitis.

4. Et accedens dedit signum:

Cui, dicens, osculum

Oris dedero benignum,

Hic est, illi vinculum

Innectatis; sed malignum

Clamat se post paululum.

5. Eunt mox ministri mortis

In eum inicere

Manus, qui ut leo fortis

Voluit pro scelere

Mundi mori et de portis

Mortis suos tollere.

6. Et eum comprehenderunt

Ut furem et funibus

Manus eius ligaverunt,

Quae multis virtutibus

Aegros saepe curaverunt

In eorum finibus.

7. Sic ligatum reliquerunt

Noti et discipuli

Et ab eo diffugerunt,

Quem tunc eius aemuli

Cum clamore susceperunt

Iudaeorum populi.

8. Primo minant comprehensum

Ad summum presbyterum.

Caritate sic incensum

Pro salute cinerum,

Ut pro eis mortis pensum

Sumat super umerum.

9. Annas primus, quo est ductus,

Ut eum discuteret,

Quaerit, ubi sit instructus,

Ut hanc novam sereret

Doctrinam, et quales fructus

Imitator sumeret.

10. Petrum una est agressa

Ancilla in atrio:

Tua, dicens, est expressa

Cum Iesu communio;

Iurat voce non compressa:

Iesum, inquit, nescio.

11. Unus ibi ministrorum

Alapam cum iurgio

Dedit regi saeculorum,

Alii in odio

Palmas dant in genas, quorum

Probra fert cum serio.

12. Ad principem sacerdotum

Caipham et destinat

Annas Iesum, quem nil motum

Si Christus examinat

Sit, quem vere sanctum totum

Lex venturum nominat.

13. Ibi falsi testes multi

Contra Iesum veniunt,

Nulla veritate fulti

Crimina obiciunt

Plurima nefanda stulti,

Quae probare nesciunt.

14. Princeps suas laceravit

Vestes et blasphemia

Iesum tandem inculpavit

Tunc coram frequentia

Irridensque demonstravit

Dignum contumelia.

15. En, blasphemiam audistis,

Inquit, quid nunc faciam

Ei, qui plebem, ut scistis,

Terret per fallaciam?

At in eum mox pro istis

Mortis dant sententiam.

16. Quidam eum mox caedebant

Colaphis, cui pridie

Ramos in via sternebant

Arborum et curiae

Israel ducem dicebant,

Quod est et rex gloriae.

17. Alii et conspuebant

Hunc cum ignominia

Nec ad mentem reducebant,

Quae fecit, magnalia,

Ob quae ut Deo debebant

Iure sacrificia.

18. Sic et quidam indignati

Eius dant in facie

Palmas, quam omnes beati

Amant sine satie

Videre, quam et damnati

Contremiscunt anxie.

19. Alii conspuunt vultum

Plenum reverentia,

Quem desideravit multum

David rex, sed inscia

Turba velat ut sepultum

Et lapsum memoria.

20. Et in faciem caedentes:

Quis te ferit? inquiunt

Prophetiza, deridentes,

Christe, caeci nesciant,

Quis futurus inter gentes

Sit, quem sic despiciunt.

21. Post hoc praesidi Pilato

Vinctum tradunt Dominum,

Qui carnem sine peccato

Praeter morem hominum

Sumpsit de intemerato

Alvo non vi seminum.

22. Et silentem accusabant

Senes et presbyteri,

Quod ab eis discrepabant

Mores eius superi,

Sed, quos illi non amabant,

Amplexi sunt posteri.

23. Ad Herodem comitatum

Turbis et militibus

Praeses misit, quod et gratum

Ei fit a pluribus,

Cum audisset tam vulgatum

Signis et virtutibus.

24. Multis sed interrogatum

Herodes sermonibus

Nil loquentem et paratum

Mori pro peccantibus

Sprevit, quod sibi adfatum

Non dat nec clientibus.

25. Stabant ibi sacerdotum

Principes invidia

Pleni scribaeque per totum

Accusantes varia

Probra ferentesque notum,

Nulla fecit talia.

26. Rex indignans eum sprevit

Cum suo exercitu,

Nec sic furor conquievit

Eorum cum fremitu,

Immo maior semper crevit

Tumultus cum strepitu.

27. Atque illum ad derisum

Alba veste induit,

Nesciens, quod paradisum

Cum patre constituit,

Sed quod caeco nato visum

Dedit, scire potuit.

28. Post Herodes ad Pilatum

Remisit ut fatuum

Verbum Dei incarnatum,

Quod non venit vacuum,

Sed per ipsum est monstratum

Iter caeli arduum.

29. Unum vinctum, quod per marc

Gens Hebraea transiit

Sicco pede, festo dare

Solet praeses, petiit

Barrabamque tunc servare,

Et a vinclis exiit.

30. Quem daemones sunt testati

Deum, praeses tribuit

Iudaeorum voluntati,

Quem cocco plebs induit

Irridens, sed deitati

Talis vestis congruit.

31. Tunc Pilatus apprehendit

Et flagellat Dominum,

Turba quem ad hoc incendit

Impiorum hominum,

Eos quia reprehendit

Et arguit criminum.

32. Milites totam cohortem

Vocant ad spectaculum

Purpuraque regem fortem

Induunt, qui saeculum

Condidit nec ipsam mortem

Pavet nec periculum.

33. Et coronam post de spinis

Eius sacro capiti

Plectunt, cuius regni finis

Nullus est, sed additi

Sunt gentes cum inquilinis

Ei post ac subditi.

34. Et in dextra pro regali

Sceptro dant arundinem

Illudentes servi mali,

Si suam formidinem

Monstrasset, in animali

Reliquisset neminem.

35. Ave, tunc, rex Iudaeorum,

Incurvando genua

Dicunt iuriendo, quorum

Ad regna perpetua

Quosdam vocat illusorum

Et ad morum ardua.

36. Et alapis quidam dare

In genis virgineis

Audent, ad quas anhelare

In hortis et vineis

Solet sponsa, cum cubare

Vult in stratis roseis.

37. At in vultum speciosum

Prae filiis hominum

Sputum alii caenosum

Iaciunt et Dominum

Caeli, terrae gloriosum

Ludunt atque fluminum.

38. Caput sacrum perforatum

Spinarum acumine,

Laceratum, cruentatum

Feriunt arundine.

Quod plus melle meditatum

Pascit cor dulcedine.

39. Iesum praeses purpuratum

Foris ducit inquiens:

Ecce, homo, castigatum

Quem vidistis totiens,

Nullum in eo reatum,

Ecce, sum reperiens.

40. Cum vidissent ergo eum

Servi et pontifices,

Clamant: crucifige reum,

Qui decepit simplices,

Ut credant hunc esse Deum,

Quem adorant supplices.

41. Praeses mox in criminali

Sede ad iudicium

Sedit tunc pro tribunali

Et fecit scrutinium

A Iesu, quod si quid mali

Egit, det indicium.

42. Post, ut crucifigeretur,

Iesum servis tribuit

Caesum virgis, nec miretur

Ita quia voluit,

Ut scriptura impleretur

Vatum, quae hoc docuit.

43. Et in dorso suo lignum

Ad locum Calvariae

Ferens exiit, ut signum

Fieret militiae

Christianis et in dignum

Monimen victoriae.

44. Sed dum iret fatigatus

Curvatus sub onere,

Simon Cyrenensis natus

Crucem Iesu tollere

A militibus artatus

Est post cum propere.

45. Cum ad locum pervenerunt,

Suis eum vestibus

Nudant et cum detraxerunt,

Ut sat liquet omnibus,

Rivi sanguinis fluxerunt

Novi de vulneribus.

46. Extendentes sic ruperunt

Membrorum compagines,

Ad crucem quod potuerunt

Numerari ordines

Ossium, et defecerunt

Inferi tunc cardines.

47. Et cruci sic adfixerunt

Summum regem gloriae

In loco, quem elegerunt,

Qui est mons Calvariae,

Et mox Satan corruerunt

Cornua superbiae.

48. Tunc est clavo perforata

Manus eius dextera,

Per quam cuncta sunt creata,

Caeli, terra, sidera,

Cuius tactu et prostrata

Reviviscunt funera.

49. Est sinistra terebrata

Manus pariformiter,

Unde fluunt delicata

Unguenta, letaliter

Sauciorum per peccata

Curatura pleniter.

50. Et pes dexter penetratus

Est clavo crudeliter,

Per quem nobis est monstratus

Cursus, quo celeriter

Ad virtutum caelibatus

Pertingatur dulciter.

51. Pes sinister iaculatus

Fuit consimiliter,

Et ex eius plaga latus

Sanguinis suaviter

Manat rivus, quo plagatus

Languens fit feliciter.

52. At in altum levant crucem,

Et pedum confractio

Fit ac manuum, et ducem

Sic obfuscat passio,

Ut eum non veram lucem

Crederet tunc contio.

53. Duos nequam adpenderunt

Ad crucis patibulum

Hinc et hinc et statuerunt

Medium, qui saeculum

Salvat, quod tunc nescierunt,

Cernunt post ad oculum.

54. Vestes eius diviserunt,

Postquam crucem induit,

Super quibus et miserunt

Sortem, quod non tacuit

Scriptura, sed cecinerunt

Psalmi hoc, nec latuit.

55. Super crucem et Pilatus

Adponit hunc titulum:

Iesus Nazarenus natus

Rex est super populum

Hebraeorum, en, damnatus

Perit per patibulum.

56. Sacerdotes et levitae

Cum praetereuntibus

Ridendo dicunt: Venite

De cruce, et omnibus

Esse largitorem vitae

Te patebit gentibus.

57. Orat patrem corde puro

Pro crucifigentibus:

Poenas has pro cunctis duro,

Parce delinquentibus,

Quas et meis post procuro

Electis militibus.

58. Unus blasphemans reorum

Ait: salvos facias

Nos et te, si saeculorum

Rex es, sed delicias

Alter petit beatorum

Post carnis exuvias.

59. Matrem post hoc contemplatus

Commendat discipulo

Dicens: Ecce, tuus natus,

Quem pavisti poculo

Lactis, iam est neci datus

Pro salvando saeculo.

60. Heli, pater! circa nonam

Clamat voce maxima,

Quid relictus sum et quonam

Me vertam? durissima,

En, crux premit, sed meponam,

Ut sim mundi victima.

61. Morti proximus clamavit

Auctor saecli: Sitio.

Quidam spongia potavit

Eum mox in odio

Aceto, quod ante David

Inquit in psalterio.

62. Cum in eo iam impleta

Prophetarum carmina

Fuissent atque deleta

Orbis foeda crimina,

Cuncta, inquit, sunt completa

Et destructa numina.

63. Voce magna post clamavit:

Pater, reddo spiritum

Meum tibi, quem efflavit;

Mox eius interitum

Terra tremit, et sol pavit,

Quod it se absconditum.

64. Latus eius lanceavit

Unus et fons sanguinis

Et aquae evaporavit

Statim, qui dulcedinis

Dat copiam ; qui amavit,

Scit vim huius fluminis.

65. Ioseph adiens Pilatum,

Nobilis decurio,

Corpus postulat beatum

Iesu et sudario

Involvit exanimatum

Lotum atque fluvio,

66. Speciebus et conditum

Reponit in tumulo

Iuxta gentis suae ritum

Cum maeroris cumulo,

Quod it miles custoditum,

Ne tollatur clanculo.

67. Cum vexillo triumphali

Crucis mox ingreditur

Infernum, et tremunt mali

Spiritus, quod rapitur

Praeda vetusta vi tali,

Et carcer confringitur.

68. Suos ex averno raptos

Paradiso intulit,

Quos ad hoc effecit aptos

Passio, quam pertulit

In cruce, quos Adae captos

Crimen illuc depulit.

69. Tertia surrexit die

Resumens cum gloria

Corpus, quod venter Mariae

Salva pudicitia

Fudit, et hic cibus viae

Est et patris hostia,

70. Suae resurrectionis

Plura dat indicia

Monstrans, quod corruptionis

Non foret obnoxia

Caro, quae contagionis

Nulla traxit vitia.

71. Terra tremens hanc monstravit

Et cum luce veniens

Angelus, qui consternavit

Custodes aperiens

Tumbam, quam non reseravit

Dominus egrediens.

72. Magdalenae propalavit

Vivere se primitus,

Dehinc Petro, qui negavit,

Noxam donans penitus,

Ceteris post, quos adflavit

Rore sancti spiritus.

73. Monstrans eis intellectum

Mysticum, qui latuit

In scripturis et, quod tectum

Prius est, apperuit,

Caritatis et affectum

Dulcem illis tribuit.

74. Et cum eis manducavit,

Ne nutarent amplius,

Clausis seris et intravit

Inter eos medius

Stans, a quibus declaravit

Momento velocius.

75. Ad pedes, manusque latus

Thomas adhuc dubius

Palpandum est invitatus

Et fatetur ocius,

Quod est homo vere natus

Et Deus eximius.

76. Ad montem et evocavit

Demum omnes pariter,

Quos in fide confirmavit,

Ut eant celeriter

Mandans, id, quod praedicavit,

Mundo narrent taliter.

77. Quadraginta iam exactis

Diebus ad aethera

Tendens implet cataractis

Gratiarum viscera

Suorum, linquens in pactis

Potiora munera.

78. Prius tamen manducavit

Cum eis et tingere

Lymphis omnes destinavit

Baptismi et pellere

Daemones, ut, quod paravit,

Regnum possent capere.

79. Super omnes tunc ascendit

Caelos et ad dexteram

Patris cum palma pertendit

Relinquendo liberam

Sponsam suam, quam defendit

Conterendo viperam.

80. Iubilantes angelorum

Coetus omnes obviant

In lyris et canticorum

Odis, ut recipiant

Regem cum turma captorum

Et consortes faciant.

81, In effigie virorum

Ex his duo fratribus

Dicunt, quod Iesus, polorum

Rex, ostendet omnibus

Se in fine saeculorum

Sicut tunc in nubibus.

82. Cum in unum praestolantes

Promissa caelestia

Convenissent et orantes

Essent hora tertia,

Venit flatus super stantes

Vehemens a gloria.

83. Unde plenum deitatis

Fit ipsum cenaculum,

In quo sedent, caritatis

Dans eis igniculum,

Et loquuntur linguis datis

Diversis ad populum.

84. Turba concurrens stupore

Plena hos pronuntiat

Ita musti ex fervore

Eloqui, cum nesciat,

Vinum esse, quod [ex] rore

Sacri flatus veniat.

85. Illo mero iam madentes

Inferre mysterium

Trinitatis inter gentes

Parant, improperium

Iesu et dogma docentes

Et latum imperium.

86. Tuae sacrae passionis

Et vitae memoriam

Fac habere nos cum donis

Tuis nunc per gratiam

Ac superaae stationis

Regnum post et gloriam.