207. Ad BMV. tempore pestilentiae.

1. Stella caeli exstirpavit,

Quae lactavit Dominum,

Mortis pestem, quam plantavit

Primus parens hominum.

2. Ipsa stella nunc dignetur

Sidera compescere,

Quorum bella plebem caedunt

Diro mortis ulcere.

3. Virga Iesse germinavit

Florem veri luminis,

Quem benigne ros rigavit

Septiformis spiritus.

4. Ipsa virgo nunc compescat

Daemonum insidias,

Ut in nobis nunc virescat

Laus et omnis bonitas.

5. Mater Dei amicta sole,

Luna tuis pedibus

Subest, nunc a cladis mole

Serva nos in aedibus.

6. Ipsa mater deprecetur

Filium piissimum,

Ut viventes hunc laudemus,

Patrem et paraclitum.

Salve, sancta luminosa

Stella caeli, rubens rosa

Formae deitatis,

Quae per regem Salomonem

Praerogativam rationem

Tenes in beatis.

Ad nos veni(re), propera,

Nostra regas opera,

Ne mors subitanea

Nos invadat vel ea

Improvise irruat:

Tua virtus suppleat,

Quod in nobis deficit

Et veneno inficit

Animae subiectum ;

Tu da finem rectum,

Quomodo vixerimus,

Licet peccaverimus,

Ut eum tuo filio,

Tam clementi, tam pio

Valeamus miseri

Nos sic tuae fieri

Gloriae consortes.