5. De sancto Agricio.

In 1. Vesperis.

Aiitiphonae.

1. Hic patriarcha prius

exsistens Antiochenus,

In Treviri praesul

successit post duodenus.

2. Jussu Silvestri

gentes adiens Treverorum

Illis fit pastor,

primas quoque Teutonicorum.

3. Hic moderatricis

Helenae carus et aptus,

Ejus legatus

exstat per munera factus.

4. Et merito carus

Agricius esse feratur,

Qui pius et prudens,

humilis castusque probatur.

5. Est Treveris clavus

Domini sanctusque Matthias,

Lata per Agricium

munera tanta scias.

E. Age festum, Teutonia,

De hospite suscepto,

Quem mittit Antiochia

Fructu per hunc adepto ;

Tuos colit Agricius

Agros fertilitatis,

Remunerandus largius

Anno benignitatis ;

V. Fructibus emeritae

coeli replet horrea vitae.

Ad Magnificat.

A. O pater Agriti,

cujus festum veneramur,

Nobis felici

concludas fine precamur,

Et ne sit dubius

finis, des immaculatam

Vitam propitius,

quae det sine fine beatam.

Ad Matutinum.

Invitatorum.

Regis adoremus

magnalia cuncta regentis,

Qui dedit Agricium

de partibus huc Orientis.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Est Treveris clavus

Domini sanctusque Matthias,

Lata per Agricium

munera tanta scias.

2. Treveris ad vomitum

rediens simulacra colebat,

Cui datur Agricius,

quem sacrum pneuma re-

plebat.

3. Non causatur iter

longum multosque labores,

Christum morte sciens

nostros lenisse dolores.

Responsoria.

1. Jucundare, plebs devota,

Celebris insurge tota,

Dies adest digne nota

Praesulis Agricii,

V. Sion, applaude,

sancto tu consona gaude.

2. Haec est dies, qua beatus

Agricius est nudatus

Veste carnis et translatus

Ad coeli palatium,

V. Quem veri solis

suscipit alta AdminBookmark

3. Oriens hunc educavit,

Oriens hunc exaltavit,

Ipsum nobis delegavit

Urbe Antiochia ;

V. Partibus occiduis

dat solem pars Orientis.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Adveniens igitur

dat verbi semina genti,

Spondens credenti

coelos barathrumque neganti.

2. Credula gens rite

dictis actisque beati

Ejus mandata

spondent complere parati.

8. Se fore cultores,

clamant, et credere Christum,

Qui talem transmisit eis

tantumque ministrum.

Responsoria.

1. Deserens patriarcbatum,

Sedem antiquam Graecorum,

A Silvestro praesulatum

Sumit urbis Treverorum,

Primatum Cisalpinorum.

V. Pro merito morum

sumit regimen populorum.

2. Statim luce veritatis

Pulsis umbris caecitatis

Urbs novatur puritatis

Fonte per Agricium,

V. Cujus mandata

spondet complere parata.

3. Celebs mentis otio

Pater visitatur

A superno nuntio,

Qui sanctum affatur:

Te confecto senio

Praesul statuatur

V. Vir Maximinus,

quasi magnus amore caminus.

In 3. Nocturno.

'' Antiphonae.

'' 1. Spernunt cultores,

qui daemonibus famulantur,

Idola quaeve nihil

deitatis habere probantur.

2. Inde per Agricium

gens credula fonte novatur

Urbsque sacrata Deo

quondam cultu reparatur.

3. Agros Agricius

Domini colit officiisque,

Nomen habet fide,

quia semina spargit ubique.

Responsoria.

1. Plebem urbis convocat.

Praefert Maximinum,

Sede dignum collocat

Jus sequens divinum,

V. Moribus ornatum

sacrat meritisque beatum.

2. Clavus sacrae passionis,

In Christo sanctificatus.

Per virum opinionis

Sacrae nobis est allatus

Ab Helena sancta datus ;

V. Auget reliquias

electus sorte Matthias.

3. Vir totius bonitatis

In virtute caritatis

Jus solvens humanitatis

Coronatur coelitus,

V. Invehitur caelis

servus bonus atque fidelis.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Laudibus Agricium

celebres in laude canora,

Cui per cunctorum

laus musica concrepet ora.

2. Sacris fundatus

scripturis et moderatas,

Coelo discretus

fuit hic fructuque repletus.

3. Ingeminatus amor

hunc spesque fidesque beavit,

Donis naturae

cum gratuitis radiavit.

4. Plasma Deo dicat

hymnum, per quem benedicat

Insimul Agricium,

nomine reque pium.

5. Illum laudemus,

quo cuncta creata tenemus,

Cui laus in sanctis

laus est hos sanctificantis.

Ad Benedictus.

A. O Agriti, sedulos,

filios exaudi,

Depromentes modulos

Digne tuae laudi,

Fac beate vivere

Vita pura, bona

Et potiri propere

Gloriae corona.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Almi Agricii

precibus da gaudia caeli,

Christe, tuis et corde tibi

servire fideli.

Protege nos, pastor,

populum, quem tu genuisti

Et per quem Domino

dignus praesul placuisti,

Nosque tuos servos

meritis precibusque tuere

Nostrorumque pius

peccatorum miserere.