68. De sancto Ivone.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Gaude, terra Franciae,

Praesertim Britanniae,

Nobili progenie

Quae dedit Ivonem,

Ut bonus fons rivulis

Fundit aquas singulis

In salutem populis

Et vitae praeconem.

2. Adbaerendo studiis

Consortes ingeniis

Praecedens scientiis

Perfectus reluxit,

Pauperum, pupillorum

Causas et orphanorum

Gratis et miserorum

Advocatus duxit.

3. Post haec factus presbyter

Curatus viriliter

Parochianis iter

Docuit salutis,

Pro curationibus

Et confessionibus,

Missis, se dans omnibus,

Spernens poenam cutis.

4. Ibat ipse pedester,

Quamvis posset equester,

Edocens librum Esther

Cum aliis bonis,

Per partes sic sunt gentes,

Senes, adolescentes

Crudes facti coelibes

Exemplis Ivonis.

5. Post haec officialis

Fuit bonis et malis,

Ita gratusque talis

Nunquam fuit visus,

Exhibens justitiam

Cuilibet propriam,

Sedando discordiam

Rixas rixus tollit.

R. Vas, consolator pauperum,

Blando vacuum iterum

Plenum reperisti,

Ducentos per tempus carum

Pauperes stans et amarum

Tuque replevisti

Septem panibus solidatis,

Cum non essent centum satis,

Per virtutem Christi.

Ivo, nos qui tuae laudi

Adsistimus, nunc exaudi

Tales non liquisti,

V. Ut Deus nos tua prece

Liberos aeterna nece

Coeli sedi sine faece

Jubeat adsisti.

Ad Magnificat.

A. Ultra quam dici potest, felicius

Beatus confessor, Ivo

Haelorius,

Coelo gaudet superius,

Qui carnem maceravit

Aspeiius,

Pauperes confortavit

Benignius,

Ideo cum Christo regnat

Laureatus.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Adoremus et laudemus

Christum, regem Dominum,

Qui doctorem et praeconem

Ivonem dat hominum.

Aliud:

Aeterno, vero et vivo

Deo regenti saecula

Jubilemus, per quem Ivo

Operatur miracula.

In 1. Nocturno.

Anttphonae.

1. Iste sanctus non abiit

Impiorum concilio,

Sed die, nocte subiit

Saerae legis eloquio.

2. Hic a Deo constitutus

Sion in monte Domini

Praedicavit et docuit

Christi subdi nomini.

3. Istum Christus rex suscepit

Exsultans in gloria

Et suum caput erexit

Sibi praebens gaudia.

Responsorio..

1. Adest dies celebris,

Qua Christus de tenebris

Vocavit Ivonem

Pro victis illecebris

Loco justi foederis

Coeli portionem,

V. Felici commercio

Pro cursu in stadio

Pugnans brevi spatio

Percepit in praemio

Dei visionem.

2. Pro cordis munditia

Et passa moestitia

Aspicit in gloria

Regem coronatum,

V. Fames et penuria

Cedunt, at contraria

Succedunt in patria

Post hunc incolatum.

3. Dispensans fideliter

Commissum talentum

In Dei servitio

Non se fecit lentum,

Pauperibus prebuit

Saepe instrumentum

Et per hoc promeruit

Sedem praesidentum,

V, Dum Christo in paupere

Praebet vestimentum.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Nunc ergo sciant homines,

Quod ipsum mirificat

Et ipsum inter angelos

Dominus aedificat.

2. Hunc devote exorantem

Non despexit Dominus,

Nolentem iniquitatem,

Sed amantem aequitatem

Exaudivit protinus.

15. Hujus memor altissimus

Devote visitavit

Et non minus ab angelis

Cito coronavit.

Responsoria.

1. Hunc exaltavit Dominus

In plebe abjectum,

Per suum adjutorium

Mandatis subjectum,

Prae ceteris praetulit

Curatis electum,

V. Quem in solitudine

Curae jam perfectum,

Spiritali lumine

Ejus intellectum

Illustrans, adspiramine

Inflammans affectum.

2. Ad Dei praeconia

Opera virtutum

Fecit et scientia

Populum imbutum

Et suis virtutibus

Mundum fecit tutum.

V. Mundanas divitias

Contempsit et sprevit,

Ejus amicitias

De corde delevit

Et Christi consilia

Firmiter implevit.

3. Hunc servum prae ceteris

Dominus amavit

Atque ipsum gloriae

stola decoravit,

Et in horto patriae

clare coronavit.

V. Induit eum Dominus

veste nuptiali,

Quae sunt fides, spes, caritas,

nam ornata tali

Intratur ad nuptias

cum sponso regali.

In 8. Nocturno.

Antiphonae.

1. Hic merito habitabit

Dei tabernaculo,

Quia crimen evitavit,

Dum vixit in saeculo.

2. Isti Deus tribuit

Cordis desiderium

Et internam dulcedinem

Coeli praebens praemium.

3. Innocens fuit manibus

Et pius sanctis precibus,

Sic scandit ad Dominum,

Patrem et fontem luminum.

Responsoria.

1. Hic mandata Domini

nunquam est transgressus,

In ipsius requiem

juste est ingressus

Fruiturus gloria

messor indefessus.

V. Fidelis servitio,

Humilis obsequio,

Utilis consilio,

Christi ministerio

Firmos tenens gressus.

2. Lumbos continentiae

cingulo praecinxit,

Luce sapientiae

populis illuxit,

Sic ardens interius

Et lucens exterius

Perfectus refulsit,

V. Hinc secure potuit

Sponsum exspectare,

Cum Christo, dum adfuit,

Nuptias intrare.

3. Confessor dulcissime,

O Ivo Haelori,

Adjutor cognomine,

Tu nostro corpori

Nunc fervorem imprime,

Nostros hostes opprime,

Succurre labori.

V. Filiis auxilium

Fer, dum in agone

Sunt, frustra remedium

Datur vel consilium

Jam facto themone.

Prosula.

1. Apparet in arduis

Vivis atque mortuis

Tua intercessio,

Curta lingna pro ponte

Ipsa longita sponte

Edocet mysterio.

2. Non minus pro cathedrali

In templo sancti Tudguali

Sonant curta ligna,

Bipedum curtitudine

Quatuor longitudine

Longans laude digua.

3. Possessus a daemonio

Hunc terrente colloquio

Laude plaudit sanus,

Multi defuncti nobiles

Gaudent atque ignobiles

Nunc vivi et manus

4. Nautorum et submersorum,

Hominum et jumentorum,

Corda restaurata,

Liberati naufragiis

Et exstincti incendiis

Per multa climata

5. Narrant hoc Deum laudantes,

Ivo, cui affectantes

Subsequi vestigia.

Ergo laudes Deo vivo

Concinat et tibi, Ivo,

Haec plebs cum laetitia.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Conregnat nunc cum Domino

Victurus sine termino

Ejus indutus decorem,

Cujus fuit pro modulo

Semper imitatus morem.

2. Hic serviens laetitia

Deo jubilavit,

Ei viventem hostiam

Pure ministravit.

3. Sitivit ejus anima

Ad te Deum vivum,

Quem tamquam pater refovens

Ad proprium sinum.

4. Benedixit te Dominum

More puerorum,

Qui evaserunt camimum,

Flammam Chaldaeorum.

5. Hic tuis gratus gratiis

Te Deum laudavit,

Quem tua clemens gratia

Coelis collocavit.

Ad Benedictus.

A. Qui domos ab incendiis

Equos submersos fluviis

Salvasti tuis pluviis,

Trans ignem, fluxus noxios

Hujus saecli et impios,

Ivo, nos per actus pios

Transfer coelo innoxios.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Magnificant coeli cives

Deum, per quem Ivo dives

Candidior quam sunt nives

Est vestitus caelo,

Post labores

Et honores

Saecli et huic dant honores

Magno cordis zelo.