38. In Translatione s. Dionysii.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

A. Veni, pater Dionysi,

Veni de Graecia,

Veni de Gallia,

Veni, decus paradisi,

Ut te Germania

Laeta foveat cantans,

Pie Franciam supplantans.

Ad Magnificat.

A. Gaude, Teutonia, thesaurum

Pretiosiorem jam retinens quam

aurum,

Ossa sacra insignis Gallorum

apostoli,

Areopagitae, Graeciae didascali

Et gentium doctoris quondam

discipuli,

Pro cujus laude gaudentes exul-

tant populi.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Est huc translata

Gallorum gloria grata,

Hinc vigiles Christo

Templo jubilemus in isto.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Magnificus Imperator,

Loci praesentis ornator,

Arnolphus Caesar quaerebat

Et ad Germanos ferebat,

Ut Dionysii sacras

Traduceret reliquias.

2. Usus pia fraude

Caesar dignus laude

Perfrui voto meruit,

Quod solo presbytero aperuit,

Quem his aptum novit.

3. Clericus cernens affectum

Tantum imperatoris

Pia fallacia corporis

Sacri reliquias furatur,

Quas imperator Arnolphus

Germanis invebi collaetatur.

4. Sancti praesulis reliquias

Dionysii Arnolphus

A Gallia reductas

Tempore vitae suae devotius

Secum ferens glorificavit,

Sed nostram eis ecclesiam

Moriens pie locupletavit.

5. Felix Areopagita,

Gemma Graeciae polita,

Ratisponae modo pausat,

Hoc Arnolphus Caesar causat.

6. O felicem dolum,

Quo Germamae solum

Tanto thesauro ditescere,

Tanto flore nitescere

Meruit munere Augusti

Fallendo non injusti.

Responsoria.

R. Primum Athenis

Dionysius docuit,

Demum Parisius, illic martyr

ibidem deponitur

Et per Arnolphum postmodum

ad nos devectus,

Sacris ossibus sacrat locum

hunc flos electus,

V. Per vas Graeciae,

Tas electionis,

Potum Gallis gratiae,

Transmisit Germaniae

Nunc cum patronis.

R. Vicit Parisius

et victor ibi tumulatur,

Inde Dionysius

pater hic translatus humatur,

V. Graecia quo prole,

quo lucet Gallia sole.

R. Coelum perlustrat tertium,

Hinc ordinat commercium,

Coetorum choros limitans,

Pauli volatum imitans.

7. Officia hierarchica

Distinxit et angelica.

R. Ecce Graeciae doctorem

Et Galliae conversorem

Urbium foves corona

Marchiarum, Ratispona,

V. Arnolphi magni per donum

Nobilem servas patronum.

In 2. Nocturno.

Antiplionae.

1. Doctoris Pauli discipulus,

Nobilis Dionysius,

Est Graeciae flos insignis,

Areopagi didasculus

Fit Galliae specialis apostolus.

2. Primo fit praesul Atheniensium,

Post haec Parisiensium

Gentium doctor.

8. Coelum cum Paulo

niagisfro penetrat

Ejusque secreta

mundo reserat.

4. O Dionysi

Tuis resurgant precibus

A peccati faecibus

His allisi.

5. Philosophorum d octissime,

Dionysi,

Qui secutus magistrum

Paradisi

Secreta perlustras

Fraudes hostis callidas,

Nunc invisi.

Responsoria.

1. Tecta latent tenebris

Loca, quae lux orbe celebris

Deserit ablata,

qua luget gens viduata.

V. Tu loca Gallorum

viduasti, gemma polorum.

2. Dum capsa deponitur,

Novus fons producitur,

Fur pius abluitur

V. Fonte, Dionysi,

scaturigo potens paradisi.

3. Jubar nobile Graecorum,

Dionysius, Gallorum

Doctor, martyr martyri

Emmeramo praesuli

Praesul junctus est simili.

V. Sanctus hic et ille

Manus misericordiae

Nostrae pandant miseriae.

4. Convertens ad fidem Gallos

Graccorum radians lucerna,

Flos Dionysius,

Pridem Parisius

Triumpho potitus

Ibidem est situs,

V. Translatus in Ratisponam tan-

dem

Meritis sacrat eandem.

In 3. Nocturno.

Responsoria.

1. Dum devotio Caesaris

Per ossa sacrati patris

Maximum duceret jubilum,

Loca contegit nubilum,

V. Quae lux tanta deseruit,

Caligo mox operuit.

2. Corruscatapudnoscarnelocatus

Hierarchiae scriba beatus,

V. In terris scribens angelica

Pandat nobis nunc coelica.

3. Lumen Grajorum

praefulgens arte sophorum,

Areopagi lux,

quem tu, verae fidei dux,

Paule, Deo ferens,

primus qui rexit Athenas,

Parisius palma

fretus deponitur alma.

V. Denuo translatus

apud Imbripolimque locatus,

Hanc sacrat ecclesiam

comes, Emerame, tibi jam.

4. O praedulcis Areopagita,

Graeciae margarita,

Qui dum Gallorum patriam

convertis

Martyrii palmam adeptus

Proprium caput manibus detu-

listi,

In Fraueia primo sepeliri voluisti.

V. Hinc translatus Ratisponam

Ultimo die reddendam

Apud Emmeramum martyrem

Praestolaris coronam.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Constans veritas inventa,

Et signis et scxipto contenta,

Nec locum reliquit jam dubiis,

Dionysii hoc ossa esse in templo.

2, Leo veri signa videns

Affirmavit rem confidens,

Omne dubium relidens.

3. Papa rem expertus

Certo scrutinio,

In hujus templi scrinio

Sanctum esse doctorem

Promulgat mundi confinio.

4. En lapides fiunt testes,

Teutoniam quod honestes,

Dionysi sanctissime,

Huc translatus novissime.

5. Per Augustum huc translate

Et per papam promulgate,

Nos defendas, hic locate.

Ad Benedictus.

A. Te Paulus dedit

Christo, duce te credit

Gallia, Machari,

qua martyr vis tumulari,

Tandem translatus

hac pausas aede locatus.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Fidelis Caesar, beatis

reliquiis potiri

Gaudens, apud illas

ipse sepeliri

Praeelegit, Dionysii

Sese sperans praesidio

et tutela fulciri,

Unde et desiderium

est impletum in hoc viri.

Hic est ille Arnolphus,

Qui ad Macharii ferbuit cultum,

Quem et dilexit multum.

Hic est enim ille Arnolphus,

Qui ei, quem vivus coluit,

Tandem mortuus abesse noluit

Martyri Christo glorioso,

Quem in coelis coronatum

Novit lapide pretioso.