41. De s. Achatio et sociis.

1 Adrianus, rex profanus,

Congregatis pravitatis

Sex regibus exlegibus

2 Sic bacchatur, irae datur,

Servos Christi leto tristi

Quod dederat, quos oderat ;

3 Sub tormento nondum lento

Hos qui laesit; his adhaesit

Exercitus indomitus.

4 Sunt ter dena milia

Horum, qui invidia

Hos crucifixerunt ;

5 Sed sunt dena milia

Sanctorum, supplicia

Qui sustinuerunt.

6 Inter quos est passus,

Christi fidem fassus

Hermolaus episcopus ;

7 Christum praedicavit,

Ipsos baptizavit

Praesulatus servans opus.

8 Ipsos una

Dies una

Nuncupata Veneris

9 Sub tormentis

Pravae gentis

Clausit meta funeris.

10 Signa Christi passionis

Cuncta visa sunt agonis

Martyrum in stimulo ;

11 Tellus tremens est quassata.

Et lux solis obscurata

Non micabat saeculo.

12 Quos gens praba sauciavit,

Christus sanctiens sanavit

Hos solacione;

13 Hi in carne lacerati

A Christo sunt praearmati

Fidei umbone.

14 Inamoenis postquam poenis

Atque minis venit finis

Consummationis,

15 Petiverunt, tenuerunt

Non defectum, sed effectum

Mox petitionis.

16 Sancti Dei, qui tropaei

Dignitatis, sanctitatis

Gaudetis victoria,

17 Sitis grati advocati

Nostri, dirae die irae

Cum censentur vitia,

18 Ne perire, obmutire

Pro peccato perpetrato

Nos contingat misere,

19 Sed in throno summo bono

Conregnare, laudes dare

Valeamus libere

20 Immortali, aeternali

Regi in pace sedula

Per saeculorum saecula.