51. De sancta Agnete.

1 Laus sit regi gloriae,

Cuius formam gratiae

Solis splendor

obstupescit,

2 In hortos ecclesiae

Lilia colligere

Tamquam sponsus

dum processit.

3 Ecce, Agnes invenitur

Et inventa colligitur

Lilium de lilio;

4 Annulo cuius munitur

Et in sponsam eligitur

Regi, regis filio.

5 Cuius fervens in amore

Spernit mundum

cum decore

Blandimentis nec tormentis

Emollita iudicis;

6 Cumque mentis in fervore

Sponsum quaerit

sponsae more,

Spoliata vestimentis

Densis latet capillis.

7 Tunc inducta lupanari

Cella fulget ut solari

Splendore lucis copia.

8 Ab angelo consolari

Meruit atque velari

Cyclade auro contexta.

9 Illic, virgo

ne tangatur,

Impudicus suffocatur,

Pro quo Agnes dum precatur,

Reviviscit iuvenis.

10 Per quem Christus

dum laudatur,

Plebs hinc furens indignatur,

Agnum magam protestatur

Tradens hanc incendiis.

11 Sed ignis obstupens cedit

Nec agnam nec lanam laedit

Eius roris et pudoris

Non ferens potentiam ;

12 Cuius guttur ensis caedit

Mortique vita succedit ;

Ecce, vidit, quod cupivit,

Per sponsi praesentiam.

13 Ergo postquam sic triumphat,

Virgo martyr gaudens intrat

Sui sponsi thalamum,

14 Apud quem nunc intercedat,

Ut nobis caeli concedat

Intrare palatium.