27. Horae de Passione Domini.

Ad Matutinum.

O rex summae maiestatis,

Magister humilitatis,

Pascha legis celebrato

Animo desiderato

5. Servus factus es servorum,

Dum pedes discipulorum

Lavas, detergis et servi

Iudae pessimi, protervi,

Fisque cibus servulorum,

10. Dominus tu dominorum ;

Pie terres proditorem,

Praemones et negatorem ;

Hinc sermone longo facto,

Scandalo cunctorum tacto

15. Vadis ad orationem

Ad tristissimum agonem.

Sanguinem sudasti mire

Prae pavore mortis dirae,

Dormientes excitasti,

20. Ad orandum provocasti,

Turbis sponte occurristi,

Omnes verbo prostravisti,

Iudae osculum malignum

Sumpsisti in fraudis signum.

25. Servo aurem amputatam

Reddidisti mox sanatam,

Ab ingratis e converso

Grege tuo nunc disperso

Captus es et dure strictus

30. Tamquam latro maledictus.

R O quid vermis vilitatis

Reddam regi maiestatis

Pro tam intimo amore

Et tam maximo dolore?

5. Si membratim dimembrarer,

Non plane recruciarer,

Si millesies obirem,

Digne solvere nequirem.

Ducunt te ad Annam primum,

Tractant te ut stultum mimum,

Multa contra te testantur,

Quae mentita comprobantur.

35. Te velantes colaphizant,

Conspuunt et alapizant,

Crine, barba depilaris

Et a Petro ter negaris,

Sed pie a te respectus

40. Flens amare mansit rectus.

In hac matutina hora

10. Tibi, Christe, laus decora,

Grates, gloria et honor.

Sume grates, quantum conor,

Pro salute acquisita

Saecula per infinita;

15. Dolor tuus ad ovamen

Caeli me perducat Amen.

A d Primam.

Hora prima tamquam latro

Coram iudice Pilato

Iudex mundi stas ligatus,

Falsis multis accusatus.

5. Malefactor criminaris,

In multis interrogaris,

Nil ad cuncta respondisti,

Sed ut ovis mutuisti,

Et miratur vehementer

10. Praeses,quod hoc fers libenter.

Dehinc duo quaerit a te,

De regno, de veritate.

Ad primum tu respondisti,

Ad altrum tu tacuisti;

15. Nam iudex in falsitate

Non est dignus veritate,

Tamen probat te expresse

Absque omni culpa esse.

Tunc te ad Herodem misit,

20. Qui te sprevit et derisit,

Veste alba fatuatum

Te remisit ad Pilatum,

Valde turpiter illusum,

In via hinc inde trusum.

25. Dum constanter accusaris,

Iustus esse comprobans,

Tam a Iuda proditore

Quam Pilato et uxore;

Iudex clamat te solvendum,

30. Sed Iudaei suspendendum.

Ad Tertiam.

Hora tertia ligaris

Ad columnam, flagellaris

Tam horrende et tam dure,

Acsi peior esses fure.

5. Totum corpus vulneratur,

Circumquaque cruentatur,

Veste rubra circumdaris,

Duris spinis coronaris,

Fit arundo tuum sceptrum ;

10. Tunc ut vilem et ineptum,

Stultum regem te honorant,

Te salutant, te adorant,

Quod fit totum irridendo,

Palmas dando, conspuendo.

15. Sic appares maculosus,

Plus deformis quam leprosus,

Caput tuum delicatum

Cum arundine plagatum,

Usque cerebrum conquassum

20. Mille et puncturas passum.

Talem te index monstravit:

Ecce, homo, proclamavit,

Ut Iudaei sic cessarent

Nec te ultra accusarent.

25. Sed his omnes infelices

Plus clamant per multas vices:

Tolle hunc et crucifige,

Barraham dimitte pie.

Tunc Pilatus manus lavit

30. Et cruci adiudicavit;

Sanguis tuus super eos,

Qui sic optant, dant se reos.

Purpura dehinc exutus,

Veste tua reindutus

35. Furca propria gravaris

Et sub illa incurvaris;

Nulli furi vel latroni

Solet crimen par imponi.

Mulieres te plangebant,

40. Alii te deridebant,

Lutum in te iaciebant

Et hinc inde comprimebant.

Portans caelum, terram, mare

Nequis crucem tunc portare

45. Prae magna debilitate ;

Tunc Simon angariatus

Tecum tulit male gratus.

Sic ut agnum et insontem

Ducunt ad poenalem montem ;

50. Heu, quam grave et horrendum

Matri fuit hoc videndum !

A d Sextam.

Hora sexta denudatus

Et in terram es prostratus,

Super crucem es extensus,

Clavis ferreis appensus ;

5. Sic in altum elevaris,

Ut a cunctis videaris,

Sed ut magis confundaris,

Medius latronum daris.

Tunc te omnes maledicunt

10. Atque vach clamantes dicunt:

Hic destructor templi Dei

Salvet se, credimus ei.

Item principes dixerunt,

Caput contra te moverunt:

15. Alios hic salvos fecit,

In se ipso nunc defecit.

Tunc [hoc] nefas tu excusas

Ad patrem per preces fusas,

Laevus latro tecum pendens

20. Te blasphemat vilipendens,

Sed hunc dexter increpavit,

Dicens: culpa nos damnavit,

Hic vero nil mali gessit,

Sed hunc gens iniuste pressit ;

25. Et ait: memento mei,

Domine, in regno Dei.

Et Iesus: nunc mecum eris,

In paradiso laeteris.

Quis hinc potest desperare,

30. Qui hoc bene vult pensare.

Vides, Iesu, matrem stantem,

Singultantem et plorantem,

Luctus gladio transfixam,

Tecum totam crucifixam;

35. Doles plus de hoc maerore

Quam de vulnerum livore;

Hanc in curam das nepotis,

Quam accepit summis votis.

Sol te planxit obscurando,

40. Per tres horas sic durando.

Ad Nonam.

Hora nona, O rex caeli,

Clamasti ad patrem Heli,

Cur te sic derelinquisset,

Quod in nullo subvenisset

5. In tanta calamitate

Et poenarum gravitate;

Nunquam enim fuit dolor

Gravior quam tuus dolor.

Dulcius os tuum melle

10. Potatur aceto, felle ;

Tunc dixisti congaudendo,

Cuncta bene concludendo:

Nunc est totum consummatum,

Quod est ante prophetatum

15. Tam de mea passione

Quam mundi redemptione.

Tunc te patri commendasti,

Voce magna exspirasti,

Tunc fit terrae motus magnus ;

20. Dum obisti verus agnus,

Petrae, veli fit scissura,

Sepulcrorum apertura,

Et sic omnes creaturae

Tibi sunt compassae iure

25. Praeter miser homo solus,

Pro quo tu es passus solus.

Haec centurio auscultans

Clamat mirans et singultans:

Vere erat, vobis, promo,

30. Dei natus iste homo.

Nullam ossis fert fracturam,

Quod signatur per figuram ;

Miles latus perforavit.

Sanguis, aqua emanavit,

35. Aqua in ablutionem,

Sanguis in redemptionem,

Aqua sacra baptismalis

Et sanguis sacramentalis.

Vere multum te oderunt,

40. Dum nec functo pepercerunt.

Stabat mater videns cuncta,

Pallens quasi iam defuncta.

Nunquam potest explicari

Dolor talis nec pensari ;

45. Dolor fuit tam immensus,

Quod humanos fugit sensus,

Quae sic mente cruciatur,

Plus quam martyr comproba-

tur.

Ad Vesperas.

Vespertina tandem hora

Corpus tuum sine mora

loseph ab Arimathia

A Pilato mente pia

5. Impetravit sibi dari,

Ut sic posses tumulari.

Qui assumpto Nicodemo,

Uno principe supremo,

Ad solvendum accesserunt

10. Et corpus deposuerunt.

Quod ut vidit mater tristis,

Se libens coniunxit istis

Paululumque respirabat,

Quantum quibat, adiuvabat.

15. Unus clavos extrahebat,

Alter corpus sustinebat,

Ipsa vero assistebat,

Supra pectus attrahebat

Caput manusque cruentas

20. Dependentes atque lentas,

Quibus oscula impressit

Valde se servilem gessit;

Illi corpus assumpserunt,

Super terram posuerunt,

25. Ipsa semper lacrimatur,

Semper dolor innovatur,

Fuit occupata nimis

Vulnerum tergendis rivis,

Caput suum tenens maesta

30. Pia voce est conquesta:

Ubi gaudia sunt grata,

Mihi quondam nuntiata?

Nunc sunt versa in maerorem

Et in nimium dolorem.

35. Quis det mihi tecum mori,

Ut sic finem dem dolori?

O quantus tunc erat luctus

Matris sicut maris fluctus,

Spiritus est intus anctus,

40. Foris fit amarus planctus,

Quando sic dilectus natus

Mortuus et laceratus,

Cruentatus, denigratus

Est in sinu reclinatus.

45. Plus quam mors est talis vita,

In maerore tanto sita,

Mariae ut compassio,

Eius sic miseratio.

Ad Completorium.

Hora completoriali

Sepeliris modo tali,

Cum te loseph impetrasset,

Nicodemusque portasset

5. Centum species librarum,

Quibus corpus tuum carum

Gloriose condiderunt,

Velo mundo involverunt.

Cum vellent te sepelire,

10. Coepit mater impedire,

Petens sibi misereri,

Ut parumper intueri

Posset tuum vultum gratum,

Licet totum deformatum,

15. Mortuum te sibi dari

Aut te secum tumulari.

Fit conflictus tunc in istis

Ad videndum valde tristis,

Hic sepulcro te ponendo,

20. Mater ad se retrahendo,

Tantum dolens lacrimando,

Modo valde miserando,

Quod omnes, qui hoc videbant,

Secum flendo condolebant,

25. Et virorum corda dura

Movit tristis haec planctura

Ad singultum, fletum multum,

Lacrimis rigando vultum,

Quod nequibant fari bene

30. Nec formare verba plene.

Vae tunc mater persolvebat,

Quod in partu non habebat,

In partu fuit absque vae,

Omni in morte plena vae;

35. Miror cor tenellum tactum

Tanto vae non esse fractum.

Tandem in conflictu victa

Pia matre benedicta

Te sepelierunt veram

40. Planctu vitae mortis erum

In tumba odore plena,

Non tua sed aliena.

Heu, tam pauper fis bonorum

Tu heres universorum.