37. De s. Angelo Custode.

Ad Matutinum.

1. Tu, qui es notitia

doctus matutina,

Quam in verbo conspicis,

aurem nunc inclina

Mentemque illumina

sacra medicina,

Imple tibi creditum

caelesti doctrina.

Ad Primam.

2. Prima norma traditur

timor filialis,

Hunc imprime fortiter,

inest tibi talis,

Servilem mox abice,

retrahe a malis,

Sic commissum refice

et fove sub alis.

Ad Tertiam.

3. Tertia petitio,

quam tibi praesento,

Ut in fide instruas

me pro fundamento,

Intra, extra munias

ubique iuvando,

Ut amicus protegas

me omni momento.

Ad Sextam.

4. Arce, quaeso, daemonem

nunc meridianum

Et constanter prohibe

diram eius manum,

Sume scutum protinus,

non sit tibi vanum,

Subverte insidias

hostemque profanum.

Ad Nonam.

5. Nonus ordo, cuius es,

ad hoc deputatur,

Mentem meam excitet,

ut ab omni labe

Sincere refugiens

ad bonum trahatur,

Sic et vitam dirige,

quam fiens praestolatur.

Ad Vesperas.

6. Tu nosti veraciter

luce vespertina,

Quae desunt utilia,

da mihi, festina

Ministrando prospera,

adversa declina,

Hoc tibi officium

dat virtus divina.

Ad Completorium.

7. Ultimo cum fuerit

haec vita completa,

Confer patrocinium

in mortis dieta,

Prostra hostem perfidum

ut fortis athleta,

Testis sis propitius

in finali meta.

Conclusio.

8. Eia, ergo, inclite,

claram tenens vultum,

Haec, quae tibi offero

nunc devoto cultu,

Fac vivam pacifice

hic sine tumultu,

Et, ubi laetitia,

remoto singultu.